ВАРЗИШ
Якшанбе 07 Июн 2026 04:27
Дар ҷануби Барселона, дар маҳаллаи Лес-Кортс, гӯё як ҳаюлои азимҷусса хобидааст, ки нафасашро тамоми шаҳр эҳсос мекунад. Он варзишгоҳи машҳури ҷаҳон “Камп Ноу” аст, ки рамзи ифтихори каталонӣ, орзуҳои як миллат, шоҳиди ҳазорон лаҳзаҳои ҷолиби футбол маънидод мегардад.
Беш аз шаш даҳсола ӯ ба мисли як инсон зиндагӣ кардааст: кӯдакӣ, ҷавонӣ, шукуфоӣ, хастагӣ ва акнун эҳёи дубора.
Соли 1957 Аврупо пас аз ҷанги дуюми ҷаҳон аз нав барқарор мешуд. Дар Каталония як орзуи деринаи мухлисон амалӣ гашт: сохтмони варзишгоҳи нави бошгоҳи дӯстдоштаи онҳо - “Барселона”.
Он рӯз, вақте ки дари “Камп Ноу” бори аввал боз шуд, 90 ҳазор мухлис аз саросари Испания ва хориҷ аз он ҷамъ омад. Он лаҳзаҳоро испаниҳо ба мисли таваллуди як фарзанди деринтизор ҷашн мегирифтанд.
Аз ҳамон рӯз “Камп Ноу” дигар танҳо майдон набуд, балки он ба “қалби дуюми Каталония” табдил ёфт. Ҳар гӯшаи он садо дошт, садои пирӯзӣ, садои оҳу фиғон аз нокомӣ, садои мухлисоне, ки бо ифтихор суруди “Барса, Барса, Барса!”-ро дар ҳар рақобат месуруданд.
АЗ ЮҲАН КРОЙФ ТО МЕССИ
“Камп Ноу” мисли саҳнаи театрест, ки дар он солҳои тулонӣ бузургтарин намоишҳои футболӣ ба намоиш гузошта шудаанд.
Ин ҷо садои даҳҳо миллион қалб ба як овоз табдил ёфт. Ҳар як курсӣ, ҳар як сутун, ҳар як гӯшаи сабзи майдон хотира дорад, хотираи қаҳрамонҳо, ашки мухлисон ва садои пирӯзӣ.
Пас аз бунёдаш “Камп Ноу” марҳилаҳои зиёди ифтихоровар дошт, вале асри шукуфоии ҳақиқӣ аз солҳои 1990 оғоз ёфт, аз замоне, ки рӯҳи футболи зебо ба маънои аслӣ дар ин ҷо шакл гирифт.
Солҳои 80–90 Юҳан Кройф, устураи ҳолландӣ, ки худ низ дар “Барса” бозӣ карда буд, ҳамчун мураббӣ ба “Камп Ноу” баргашт.
Ӯ мисли файласуфе буд, ки на танҳо усули бозӣ меомӯхт, балки футболро ба фалсафаи зиндагӣ табдил дод. Вай мегуфт: “Барса бояд на танҳо ғолиб шавад, он бояд зебо ғолиб шавад”.
Дар он солҳо “Камп Ноу” ба мактаби футболи зебоӣ табдил ёфт. Ҳар бозӣ мисли намоиши санъат буд. Мухлисон намоиши “Дрим Тим”-ро медиданд Гвардиола, Стоичков, Лаудруп, Ромарио… ва садои “олé!” аз ҳазорҳо сина баланд мешуд. Аммо ин ҳама танҳо оғози як достони бузург буд. Бузургтарин достони “Барса” пас аз зуҳури Месси оғоз ёфт.
Вақте ки соли 2004 ҷавони ором аз Аргентина бо ҷуссаи ҳанӯз рушднаёфта ба “Камп Ноу” омад, касе намедонист, ки ӯ на танҳо бозингар, балки достони нав хоҳад шуд.
Номи Лионел Месси тадриҷан ба худи “Барселона” ва “Камп Ноу” пайваст шуд. Дар тули қариб ду даҳсола ин варзишгоҳ шоҳиди камолёбии ӯ гардид.
Ҳар як голи Месси дар “Камп Ноу” на танҳо имтиёз, балки лаҳзаи эҳсос буд. Вақте ӯ аз маркази майдон тӯбро қабул мекард, тамоми варзишгоҳ хомӯш мешуд, мисли он ки шаҳр нафасашро нигоҳ медошт.
Ҳангоме ки тӯб аз пойи чапи ӯ ба парвоз медаромад, 99 ҳазор дил якбора метапид. “Камп Ноу” мисли модаре ба ӯ менигарист, бо ифтихор ва муҳаббат. Ҳар як лавҳ, ҳар як суруд, ҳар як ашк аз рӯи мухлисон гувоҳи ин муҳаббат буд.
ШОҲКОРИИ ГВАРДИОЛА ВА ДАВРАИ ТИЛЛОӢ
Солҳои 2008–2012, вақте ки Пеп Гвардиола, шогирди ҳамон Юҳан Кройф, тими асосиро ба даст гирифт, “Камп Ноу” ба марҳилаи тиллоии худ ворид шуд. Дар ин чаҳор сол ӯ на танҳо “Барселона”-ро ғолиб мекард, балки футболи Каталонияро ба марҳилаи нав баровард.
“Барса” бо Месси дар марказ, бо Хавӣ ва Инеста дар канорҳо, бо Пуёл, Пике ва Бускетс дар хатти муҳофиза ба як симфонияи дақиқ табдил ёфт. Мардум мегуфтанд: “Агар футбол санъат мебуд, онро бояд дар “Камп Ноу” ба намоиш гузоранд”.
Бозиҳои муқобили “Реал Мадрид” ба ҷангҳои азим табдил меёфтанд, вале ин ҷангҳои бидуни нафрат буданд, балки онҳоро метавон ҷангҳои фалсафавӣ, зебоӣ ва зеҳнӣ унвон дод.
Месси дар ин давра мисли дирижёри оркестр буд, ҳар ҳаракаташ бо ҳамоҳангии комил, ҳар зарбааш мисли нотаи олӣ ба назар мерасид.
МЕССИ ВА “КАМП НОУ”. МУҲАББАТИ ДУҶОНИБА
Шояд дар таърихи футбол кам чунин робитаеро вохӯрдан мумкин бошад, ки бозингаре дар варзишгоҳ бузург шуда бошад. Месси дар “Камп Ноу” на танҳо бозӣ мекард, балки солиёни зиёд он ҷо зиндагӣ кард. Сар карда аз академияи бузурги “Ламассия” то футболи бузургсолон, ки ду даҳсоларо дар бар мегирад, “Камп Ноу” хонаи ӯ буд.
Ӯ дар ҳамин ҷо бузург шуд, ғамгин шуд, ашк рехт, ҷашн гирифт, рекордҳо шикаст ва номи худро дар девораҳои ин варзишгоҳ сабт кард. Беш аз 700 гол, садҳо пирӯзӣ ва даҳҳо унвон ҳамагӣ зери сақфи ин варзишгоҳ сабт шудаанд. Аммо чизе, ки мардум бештар ба ёд доранд, рақам нест, балки бузургшуданҳои Месси дар “Камп Ноу” аст.
Месси баъди голи афсонавии худ дар соли 2017 дар “Эл Класико” нимтанаашро бадар кард ва дар зер нимтанаи аввалини худро, ки бо он нахустин голашро ба самар расонида буд, ба мухлисон нишон дод. Ин амал на танҳо нишон додани либос, балки нишон додани муҳаббати ӯ ба бошгоҳ ва майдони сабзи “Камп Ноу” буд. Он рӯз “Камп Ноу” ва Месси ба як рамз табдил ёфтанд: рамзи муҳаббат, устуворӣ ва ифтихори беохир.
Шаби ғалабаҳо, вақте ки Месси тӯбро ба дарвоза мефиристод, садои “Месси! Месси! Месси!” мисли мавҷ ба осмон мерафт. Ҳатто онҳое, ки берун аз варзишгоҳ меистоданд, медонистанд, ки ҳоло дар “Камп Ноу” як чизи ҷодугарона рӯй медиҳад.
ҶУДОӢ ВА ҒАМ
Соли 2021, вақте ки Месси бо ашкҳои шашқатор аз “Камп Ноу” мерафт, тамоми варзишгоҳ хомӯш шуд, бетонҳо, нишастгоҳҳо, деворҳо ҳама гӯё гиря мекарданд.
Ӯ рафт, вале рӯҳи ӯ монд. Ҳар гӯшаи он варзишгоҳ, ҳар порчаи сабзи майдон ҳанӯз бо номи ӯ нафас мекашад. Ҳангоми таҷдиди “Камп Ноу” бисёре аз коргарон мегӯянд, ки гӯё ҳангоми кор садои мухлисонро мешунаванд, ки “Месси!” мегӯянд.
Ин далели он аст, ки муҳаббат ба ӯ дар девораҳои он ҷо сабт шудааст. Давраи Месси на танҳо давраи ғалаба буд, он давраи эҳё, эътимод ва эҳсосоти дастаҷамъӣ буд.
“Камп Ноу” ин солҳо ба рамзи футболи зебо табдил ёфт ва замоне ки варзишгоҳи нав кушода мешавад, ҳар мухлис медонад, ки миёни садҳо ҳазор курсӣ як ҷой барои рӯҳи Месси ҳамеша холӣ хоҳад монд. Зеро “Камп Ноу” ва Месси ду ном, аммо як қалбанд, ки доимо бо ҳам метапанд.
ПИРШАВИИ БУЗУРГҶУССА
Дар ин ҷаҳон ҳатто ҷисмҳои оҳанин ҳам пир мешаванд. Бо гузашти вақт бетонҳо фарсуда шуданд, системаи равшанидиҳӣ камнур гардид, роҳравҳо танг шуданд. Садҳо ҳазор меҳмон ҳар сол меомад, аммо варзишгоҳ дигар наметавонист ҳамон роҳат ва қудрати худро ба намоиш гузорад.
Барселона эҳсос кард, ки агар хонаи хешро бузург ва бароҳат накунад, орзуи тамошои рақобатҳои мухлисон паси деворҳои фарсуда мемирад. Аз ҳамин ҷо андешаи нав ба миён омад: эҳёи “Камп Ноу”.
УМРИ ДУБОРА
Лоиҳае, ки номи Espai Barça (“Фазои Барса”) гирифт, на танҳо таҷдиди варзишгоҳ, балки сохтани як шаҳри варзишӣ дар дохили шаҳр буд. Ҳамакнун “Камп Ноу” на танҳо як майдон, балки як маркази бузурги хизматрасонӣ бо осорхонаи боҳашамат, маркази савдо, тарабхонаҳо, майдончаҳои таълимӣ ва ҷойҳои вохӯрии мухлисон хоҳад шуд.
Пас аз бозсозӣ иқтидори ғунҷоиши мухлисон дар “Камп Ноу” аз 90 ҳазор ба 105 ҳазор ҷой хоҳад расид. Боми пӯшидаи шишагӣ бо системаи офтобгир, фазои рақамӣ бо экрани 360 дараҷа дар дохил, имкониятҳои барномаи мобилӣ (Wi-Fi)-и ройгон аз фанновариҳои ҷадиди варзишгоҳ хоҳад шуд.
Соли 2023 бунёдгарон ба кор шурӯъ карданд. Дарҳои “Камп Ноу” баста шуданд. Мухлисон аввал наметавонистанд бовар кунанд, ки майдони дӯстдоштаи онҳо хомӯш мемонад. “Барселона” маҷбур шуд, ки ба варзишгоҳи “Монжуик” кӯчад. Дар Лес-Кортс танҳо садои мошинҳои сохтмонӣ шунида мешуд. Аммо барои мардуми Барселона ин садо мисли мусиқӣ буд, мусиқии эҳёи “Камп Ноу”.
Лоиҳаи нав на танҳо зебо, балки пурмаъност. Намои берунии варзишгоҳ шишагини мудаввар аст, ки шабона бо чароғҳои кабуду сурх медурахшад. Аммо, бо вуҷуди ҳама навсозӣ, муҳандисон ва меъморон кӯшиданд, ки он рӯҳи кӯҳна, он садо, он эҳсоси мухлисонро ҳифз кунанд.
Барои таҷдид беш аз 1,3 миллиард евро пешбинӣ шудааст, ки ин маблағ аз масрафи боҳашаматтарин бинои ҷаҳон, Бурҷи Халифаи Дубай, ҳам зиёдтар аст. Ҳадафи ин ҳама масрафҳои бузург, бегумон, табдил додани варзишгоҳ ба маркази тиҷоратӣ ва фарҳангии Аврупо маънидод мегардад.
Баъди анҷом “Барселона” метавонад дар як сол то 300 миллион евро даромад ба даст орад, ки ин даромади рекордии як бошгоҳ маҳсуб хоҳад ёфт. Ин на танҳо сохтмони варзишгоҳ, балки сармоягузорӣ ба ояндаи даста ва шаҳр аст. Ба гуфтаи мақомоти маҳаллӣ, беш аз 15 ҳазор ҷойи кори муваққатӣ дар рафти сохтмон пайдо шуд.
Албатта, барои бунёди варзишгоҳи нав роҳ осон набуд. Таъхирҳо дар иҷозатномадиҳӣ, афзоиши арзиши мавод, норозигии баъзе сокинони маҳаллӣ аз монеаҳо буданд. Аммо “Камп Ноу” ҳамеша ба монеаҳо одат дошт. Он аз диктатураи Франко гузашт, аз даҳсолаҳои сиёсати сахт, аз фишори молиявӣ, вале ҳар дафъа зинда монд.
Ҳоло, вақте корҳои ниҳоӣ идома доранд, Барселона интизорӣ мекашад. Кӯдакон дар кӯчаҳо тӯббозӣ мекунанд ва орзу доранд, ки аввалин голро дар варзишгоҳи нав бубинанд. Падарон ба фарзандонашон нақл мекунанд, ки чӣ гуна боре дар “Камп Ноу” голи Месси ё Ривалдоро дида буданд. “Камп Ноу” бештар аз як варзишгоҳ аст. Он достони миллат, ҳувияти каталонӣ ва эътимоди мардум ба худ аст.
Ҳангоме ки варзишгоҳи нав чароғон мегардад ва садои ҳуштаки довар аз оғози рақобат хабар медиҳад, гӯё як қаҳрамони хуфта бедор мешавад. Ва аз нав зиндагиро оғоз мекунад бо чеҳраи нав, аммо бо ҳамон рӯҳи куҳнаи пур аз дастоварду ифтихор.
ХУЛОСА
“Камп Ноу” монанди инсони солхӯрда-ест, ки пас аз шаст соли зиндагӣ ҷарроҳии қалб мегузаронад, вале аз ҷои худ бармехезад, табассум мекунад ва мегӯяд: “Ман зиндаам, барои “Барса”, барои мухлисон, барои футбол!”.
Яҳё МАҲМАДНАБИЕВ, “ҶТ”
Беш аз шаш даҳсола ӯ ба мисли як инсон зиндагӣ кардааст: кӯдакӣ, ҷавонӣ, шукуфоӣ, хастагӣ ва акнун эҳёи дубора.
Соли 1957 Аврупо пас аз ҷанги дуюми ҷаҳон аз нав барқарор мешуд. Дар Каталония як орзуи деринаи мухлисон амалӣ гашт: сохтмони варзишгоҳи нави бошгоҳи дӯстдоштаи онҳо - “Барселона”.
Он рӯз, вақте ки дари “Камп Ноу” бори аввал боз шуд, 90 ҳазор мухлис аз саросари Испания ва хориҷ аз он ҷамъ омад. Он лаҳзаҳоро испаниҳо ба мисли таваллуди як фарзанди деринтизор ҷашн мегирифтанд.
Аз ҳамон рӯз “Камп Ноу” дигар танҳо майдон набуд, балки он ба “қалби дуюми Каталония” табдил ёфт. Ҳар гӯшаи он садо дошт, садои пирӯзӣ, садои оҳу фиғон аз нокомӣ, садои мухлисоне, ки бо ифтихор суруди “Барса, Барса, Барса!”-ро дар ҳар рақобат месуруданд.
АЗ ЮҲАН КРОЙФ ТО МЕССИ
“Камп Ноу” мисли саҳнаи театрест, ки дар он солҳои тулонӣ бузургтарин намоишҳои футболӣ ба намоиш гузошта шудаанд.
Ин ҷо садои даҳҳо миллион қалб ба як овоз табдил ёфт. Ҳар як курсӣ, ҳар як сутун, ҳар як гӯшаи сабзи майдон хотира дорад, хотираи қаҳрамонҳо, ашки мухлисон ва садои пирӯзӣ.
Пас аз бунёдаш “Камп Ноу” марҳилаҳои зиёди ифтихоровар дошт, вале асри шукуфоии ҳақиқӣ аз солҳои 1990 оғоз ёфт, аз замоне, ки рӯҳи футболи зебо ба маънои аслӣ дар ин ҷо шакл гирифт.
Солҳои 80–90 Юҳан Кройф, устураи ҳолландӣ, ки худ низ дар “Барса” бозӣ карда буд, ҳамчун мураббӣ ба “Камп Ноу” баргашт.
Ӯ мисли файласуфе буд, ки на танҳо усули бозӣ меомӯхт, балки футболро ба фалсафаи зиндагӣ табдил дод. Вай мегуфт: “Барса бояд на танҳо ғолиб шавад, он бояд зебо ғолиб шавад”.
Дар он солҳо “Камп Ноу” ба мактаби футболи зебоӣ табдил ёфт. Ҳар бозӣ мисли намоиши санъат буд. Мухлисон намоиши “Дрим Тим”-ро медиданд Гвардиола, Стоичков, Лаудруп, Ромарио… ва садои “олé!” аз ҳазорҳо сина баланд мешуд. Аммо ин ҳама танҳо оғози як достони бузург буд. Бузургтарин достони “Барса” пас аз зуҳури Месси оғоз ёфт.
Вақте ки соли 2004 ҷавони ором аз Аргентина бо ҷуссаи ҳанӯз рушднаёфта ба “Камп Ноу” омад, касе намедонист, ки ӯ на танҳо бозингар, балки достони нав хоҳад шуд.
Номи Лионел Месси тадриҷан ба худи “Барселона” ва “Камп Ноу” пайваст шуд. Дар тули қариб ду даҳсола ин варзишгоҳ шоҳиди камолёбии ӯ гардид.
Ҳар як голи Месси дар “Камп Ноу” на танҳо имтиёз, балки лаҳзаи эҳсос буд. Вақте ӯ аз маркази майдон тӯбро қабул мекард, тамоми варзишгоҳ хомӯш мешуд, мисли он ки шаҳр нафасашро нигоҳ медошт.
Ҳангоме ки тӯб аз пойи чапи ӯ ба парвоз медаромад, 99 ҳазор дил якбора метапид. “Камп Ноу” мисли модаре ба ӯ менигарист, бо ифтихор ва муҳаббат. Ҳар як лавҳ, ҳар як суруд, ҳар як ашк аз рӯи мухлисон гувоҳи ин муҳаббат буд.
ШОҲКОРИИ ГВАРДИОЛА ВА ДАВРАИ ТИЛЛОӢ
Солҳои 2008–2012, вақте ки Пеп Гвардиола, шогирди ҳамон Юҳан Кройф, тими асосиро ба даст гирифт, “Камп Ноу” ба марҳилаи тиллоии худ ворид шуд. Дар ин чаҳор сол ӯ на танҳо “Барселона”-ро ғолиб мекард, балки футболи Каталонияро ба марҳилаи нав баровард.
“Барса” бо Месси дар марказ, бо Хавӣ ва Инеста дар канорҳо, бо Пуёл, Пике ва Бускетс дар хатти муҳофиза ба як симфонияи дақиқ табдил ёфт. Мардум мегуфтанд: “Агар футбол санъат мебуд, онро бояд дар “Камп Ноу” ба намоиш гузоранд”.
Бозиҳои муқобили “Реал Мадрид” ба ҷангҳои азим табдил меёфтанд, вале ин ҷангҳои бидуни нафрат буданд, балки онҳоро метавон ҷангҳои фалсафавӣ, зебоӣ ва зеҳнӣ унвон дод.
Месси дар ин давра мисли дирижёри оркестр буд, ҳар ҳаракаташ бо ҳамоҳангии комил, ҳар зарбааш мисли нотаи олӣ ба назар мерасид.
МЕССИ ВА “КАМП НОУ”. МУҲАББАТИ ДУҶОНИБА
Шояд дар таърихи футбол кам чунин робитаеро вохӯрдан мумкин бошад, ки бозингаре дар варзишгоҳ бузург шуда бошад. Месси дар “Камп Ноу” на танҳо бозӣ мекард, балки солиёни зиёд он ҷо зиндагӣ кард. Сар карда аз академияи бузурги “Ламассия” то футболи бузургсолон, ки ду даҳсоларо дар бар мегирад, “Камп Ноу” хонаи ӯ буд.
Ӯ дар ҳамин ҷо бузург шуд, ғамгин шуд, ашк рехт, ҷашн гирифт, рекордҳо шикаст ва номи худро дар девораҳои ин варзишгоҳ сабт кард. Беш аз 700 гол, садҳо пирӯзӣ ва даҳҳо унвон ҳамагӣ зери сақфи ин варзишгоҳ сабт шудаанд. Аммо чизе, ки мардум бештар ба ёд доранд, рақам нест, балки бузургшуданҳои Месси дар “Камп Ноу” аст.
Месси баъди голи афсонавии худ дар соли 2017 дар “Эл Класико” нимтанаашро бадар кард ва дар зер нимтанаи аввалини худро, ки бо он нахустин голашро ба самар расонида буд, ба мухлисон нишон дод. Ин амал на танҳо нишон додани либос, балки нишон додани муҳаббати ӯ ба бошгоҳ ва майдони сабзи “Камп Ноу” буд. Он рӯз “Камп Ноу” ва Месси ба як рамз табдил ёфтанд: рамзи муҳаббат, устуворӣ ва ифтихори беохир.
Шаби ғалабаҳо, вақте ки Месси тӯбро ба дарвоза мефиристод, садои “Месси! Месси! Месси!” мисли мавҷ ба осмон мерафт. Ҳатто онҳое, ки берун аз варзишгоҳ меистоданд, медонистанд, ки ҳоло дар “Камп Ноу” як чизи ҷодугарона рӯй медиҳад.
ҶУДОӢ ВА ҒАМ
Соли 2021, вақте ки Месси бо ашкҳои шашқатор аз “Камп Ноу” мерафт, тамоми варзишгоҳ хомӯш шуд, бетонҳо, нишастгоҳҳо, деворҳо ҳама гӯё гиря мекарданд.
Ӯ рафт, вале рӯҳи ӯ монд. Ҳар гӯшаи он варзишгоҳ, ҳар порчаи сабзи майдон ҳанӯз бо номи ӯ нафас мекашад. Ҳангоми таҷдиди “Камп Ноу” бисёре аз коргарон мегӯянд, ки гӯё ҳангоми кор садои мухлисонро мешунаванд, ки “Месси!” мегӯянд.
Ин далели он аст, ки муҳаббат ба ӯ дар девораҳои он ҷо сабт шудааст. Давраи Месси на танҳо давраи ғалаба буд, он давраи эҳё, эътимод ва эҳсосоти дастаҷамъӣ буд.
“Камп Ноу” ин солҳо ба рамзи футболи зебо табдил ёфт ва замоне ки варзишгоҳи нав кушода мешавад, ҳар мухлис медонад, ки миёни садҳо ҳазор курсӣ як ҷой барои рӯҳи Месси ҳамеша холӣ хоҳад монд. Зеро “Камп Ноу” ва Месси ду ном, аммо як қалбанд, ки доимо бо ҳам метапанд.
ПИРШАВИИ БУЗУРГҶУССА
Дар ин ҷаҳон ҳатто ҷисмҳои оҳанин ҳам пир мешаванд. Бо гузашти вақт бетонҳо фарсуда шуданд, системаи равшанидиҳӣ камнур гардид, роҳравҳо танг шуданд. Садҳо ҳазор меҳмон ҳар сол меомад, аммо варзишгоҳ дигар наметавонист ҳамон роҳат ва қудрати худро ба намоиш гузорад.
Барселона эҳсос кард, ки агар хонаи хешро бузург ва бароҳат накунад, орзуи тамошои рақобатҳои мухлисон паси деворҳои фарсуда мемирад. Аз ҳамин ҷо андешаи нав ба миён омад: эҳёи “Камп Ноу”.
УМРИ ДУБОРА
Лоиҳае, ки номи Espai Barça (“Фазои Барса”) гирифт, на танҳо таҷдиди варзишгоҳ, балки сохтани як шаҳри варзишӣ дар дохили шаҳр буд. Ҳамакнун “Камп Ноу” на танҳо як майдон, балки як маркази бузурги хизматрасонӣ бо осорхонаи боҳашамат, маркази савдо, тарабхонаҳо, майдончаҳои таълимӣ ва ҷойҳои вохӯрии мухлисон хоҳад шуд.
Пас аз бозсозӣ иқтидори ғунҷоиши мухлисон дар “Камп Ноу” аз 90 ҳазор ба 105 ҳазор ҷой хоҳад расид. Боми пӯшидаи шишагӣ бо системаи офтобгир, фазои рақамӣ бо экрани 360 дараҷа дар дохил, имкониятҳои барномаи мобилӣ (Wi-Fi)-и ройгон аз фанновариҳои ҷадиди варзишгоҳ хоҳад шуд.
Соли 2023 бунёдгарон ба кор шурӯъ карданд. Дарҳои “Камп Ноу” баста шуданд. Мухлисон аввал наметавонистанд бовар кунанд, ки майдони дӯстдоштаи онҳо хомӯш мемонад. “Барселона” маҷбур шуд, ки ба варзишгоҳи “Монжуик” кӯчад. Дар Лес-Кортс танҳо садои мошинҳои сохтмонӣ шунида мешуд. Аммо барои мардуми Барселона ин садо мисли мусиқӣ буд, мусиқии эҳёи “Камп Ноу”.
Лоиҳаи нав на танҳо зебо, балки пурмаъност. Намои берунии варзишгоҳ шишагини мудаввар аст, ки шабона бо чароғҳои кабуду сурх медурахшад. Аммо, бо вуҷуди ҳама навсозӣ, муҳандисон ва меъморон кӯшиданд, ки он рӯҳи кӯҳна, он садо, он эҳсоси мухлисонро ҳифз кунанд.
Барои таҷдид беш аз 1,3 миллиард евро пешбинӣ шудааст, ки ин маблағ аз масрафи боҳашаматтарин бинои ҷаҳон, Бурҷи Халифаи Дубай, ҳам зиёдтар аст. Ҳадафи ин ҳама масрафҳои бузург, бегумон, табдил додани варзишгоҳ ба маркази тиҷоратӣ ва фарҳангии Аврупо маънидод мегардад.
Баъди анҷом “Барселона” метавонад дар як сол то 300 миллион евро даромад ба даст орад, ки ин даромади рекордии як бошгоҳ маҳсуб хоҳад ёфт. Ин на танҳо сохтмони варзишгоҳ, балки сармоягузорӣ ба ояндаи даста ва шаҳр аст. Ба гуфтаи мақомоти маҳаллӣ, беш аз 15 ҳазор ҷойи кори муваққатӣ дар рафти сохтмон пайдо шуд.
Албатта, барои бунёди варзишгоҳи нав роҳ осон набуд. Таъхирҳо дар иҷозатномадиҳӣ, афзоиши арзиши мавод, норозигии баъзе сокинони маҳаллӣ аз монеаҳо буданд. Аммо “Камп Ноу” ҳамеша ба монеаҳо одат дошт. Он аз диктатураи Франко гузашт, аз даҳсолаҳои сиёсати сахт, аз фишори молиявӣ, вале ҳар дафъа зинда монд.
Ҳоло, вақте корҳои ниҳоӣ идома доранд, Барселона интизорӣ мекашад. Кӯдакон дар кӯчаҳо тӯббозӣ мекунанд ва орзу доранд, ки аввалин голро дар варзишгоҳи нав бубинанд. Падарон ба фарзандонашон нақл мекунанд, ки чӣ гуна боре дар “Камп Ноу” голи Месси ё Ривалдоро дида буданд. “Камп Ноу” бештар аз як варзишгоҳ аст. Он достони миллат, ҳувияти каталонӣ ва эътимоди мардум ба худ аст.
Ҳангоме ки варзишгоҳи нав чароғон мегардад ва садои ҳуштаки довар аз оғози рақобат хабар медиҳад, гӯё як қаҳрамони хуфта бедор мешавад. Ва аз нав зиндагиро оғоз мекунад бо чеҳраи нав, аммо бо ҳамон рӯҳи куҳнаи пур аз дастоварду ифтихор.
ХУЛОСА
“Камп Ноу” монанди инсони солхӯрда-ест, ки пас аз шаст соли зиндагӣ ҷарроҳии қалб мегузаронад, вале аз ҷои худ бармехезад, табассум мекунад ва мегӯяд: “Ман зиндаам, барои “Барса”, барои мухлисон, барои футбол!”.
Яҳё МАҲМАДНАБИЕВ, “ҶТ”
Хабарҳои дигар
Рӯзнома
Эзоҳи худро нависед