Дар баробари дигар муқаддасот истиқлолият низ яке аз арзишҳое волое мебошад, ки бо ба даст оварданаш тамоми ҳастии мо аз нав эҳё гардид. Имсол истиқлолияти кишвари мо 25-сола мешавад, ки чун ҷавони матину устувор сӯйи фардои дурахшон равон асту моро ҳам бо худ бурда истодааст. Ин неъмати бузург бо пайки хеш нуру зиё, меҳру вафо, ободию озодӣ, ҳамфикрию ҳамзистӣ ва осоиштагиву абадиятро ба Тоҷикистони азиз овардааст. Моро лозим аст, то баҳри пойдорӣ ва таҳкими он фаъолияти худро ба роҳ монда, саҳми арзандаи хешро дар рушду нумӯи кишвари азизамон гузорем. Роҷеъ ба нақши Истиқлолият дар рушди кишвари азизамон андешаи чанде аз соҳибназаронро пурсидем.

  Баракатулло Холмуродов, омӯзгор:
 - Бо зуҳури истиқлол чун неъмати бебаҳо ва гаронмоя миллати тоҷик соҳибистиқлол гардид. Истиқлолият волотарин ва пурарзиштарин дастовар¬ди давлату миллати  тоҷик аст. Бо ба даст омадани он тамоми самтҳои афзалиятноки ҷомеа рӯ ба рушд ниҳод. Соҳаи маориф низ, ки чун соҳаи калидии дав¬лат ба ҳисоб меравад, маҳз    дар даврони соҳибистиқлолӣ инки¬шоф ёфт ва таваҷҷуҳ ба он зиёд гардид. Рушд намудани соҳаи мазкур яке аз дастовардҳои замони истиқлолият мебошад. Сохта ба   истифода дода шу¬дани муассисаҳои гуногуни таълимӣ дар кишвар, ки солҳои охир хеле зиёд ба назар мера¬сад, далели ин гуфтаҳост. Имрӯз кишвари мо роҳи мустақили инкишофи сиёсиву иқтисодӣ ва иҷтимоиву маънавиро пеш ги¬рифта, ба озодии сухану виҷдон ва гуногунандешӣ, ки аз ҷумлаи асосҳои давлати демократӣ ме¬бошанд, эҳтиром мегузарад. Бо шарофати Истиқлолият нуфузу эътибори Тоҷикистон дар ар¬саи байналмилалӣ боло рафта, имрӯз кишвари моро чун ша¬рики стратегӣ мешиносанду ҳамкорӣ менамоянд. Дар дунё кишваре нест, ки ҷумҳурии моро нашиносаду эътироф нанамояд. Аз ин рӯ, қарзи шаҳрвандии ҳар яки мост, ки баҳри боз ҳам рушд ёфтани кишвари азизамон ва боло рафтани мақоми он дар арсаи ҷаҳонӣ саъю талош на¬моем. Барои амалигардонии ин моро лозим аст, ки дар соҳаи хеш самаранок фаъолияти на¬моед.

Нигина Наҷотова,таърихшинос:
- Тавре ки баррасӣ ва таҳлилҳои асноди ҳуқуқии расмӣ маълум кард, аслан андеша ва афкори истиқлолпарастиву истиқлолхоҳӣ дар давоми як сол таҳаввулу такомули қавӣ ёфт, то он дараҷае, ки ба сатҳи дарку эътирофи воқеии ҷумҳурии соҳибистиқлол омода расид. Бояд гуфт, ки Истиқлолият беҳтарин ва пурарзиштарин дастоварди мо - тоҷикон аст. Зеро мо тавонистем, ки тавассути Истиқлолият номаи тақдири худро ба дасти хеш нависем: чӣ дар низоми давлатдорӣ ва чӣ дар сиёсати дохиливу хориҷӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангӣ ба таври мустақил худамон амал кунем. Кӯшишу талошҳое, ки Президенти кишвар барои рушди давлат ва давлатдории тоҷикон карданд, бебаҳост.
Дар даврони соҳибистиқлолӣ мо тавонистем, ки худро ба ҷомеаи ҷаҳонӣ муаррифӣ намоем ва набзи давлату давлатдории худро бо набзи сайёра ҳамсадо кунем. Инчунин, Тоҷикистон дар натиҷаи ба даст овардани Истиқлолият тавонист, ки бо кишварҳои хориҷа ҳамкориҳоро ба роҳ монад.
Мо - аҳли ҷомеа дар якҷоягӣ бояд пеш аз ҳама ба дарки амиқи самараҳои Истиқлолият сарфаҳм равему баҳри ҳифзу пойдорӣ, якпорчагӣ, сулҳу ваҳдат ва суботи кишвар фаъолияти худро ба роҳ монем.

Ҷаҳонгир Саъдизода, ҳуқуқшинос:
- Воқеан, аз санаи ба даст овардани Истиқлолияти давлатӣ аллакай 25 сол сипарӣ мегардад. Ҳамаи мо шоҳид ҳастем, ки баъди ба даст овардани Истиқлолият дере нагузашта кишвари мо ба нооромӣ кашида шуд. Аммо бо ташаббус ва сиёсати пайгиронаи Президенти кишвар, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон 27 июни соли 1997 Созишномаи истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ ба имзо расид, ки имрӯз ҳамчун рӯзи сулҳ ва ваҳдати миллӣ ҷашн гирифта мешавад. Пас аз ба даст овардани ваҳдати миллӣ аллакай кишвари мо роҳи бунёди давлати демократию ҳуқуқбунёдро пеш гирифт. Айни замон Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун узви комилҳуқуқи ҷомеаи ҷаҳонӣ шинохта шудааст. Парчами кишвар чун парчами давлати мустақил дар тамоми созмонҳои бонуфузи байналмилалӣ болафшон аст. Ҳамаи ин аз он шаҳодат медиҳанд, ки мо дар ин 25 сол ба дастовардҳои беназир соҳиб гардидем. Аз ҷумла қабул гардидани Конститутсия низ ба даврони Истиқлолият рост меояд. Истиқлолият воқеан гавҳари ноёб аст. Имрӯз миллатҳоеро вохӯрдан мумкин аст, ки шумораашон миллионҳо нафар асту аммо давлат надоранд. Аз ин рӯ, Истиқлолиятро чун гавҳараки чашм ҳифз кардан даркор.

  Нигина Сироҷова, рӯзноманигор:
 - Истиқлолият пурарзишмандтарин неъмат аст. Мо - тоҷикон ифтихор мекунем, ки соҳибистиқлол ҳастем ва шукри ин озодию ободӣ менамоем. Қобили қайд аст, ки  соли 2016 барои мардуми шарифи кишварамон соли таърихӣ ва хотирмон хоҳад буд, чунки 25-умин солгарди Истиқлолияти давлатии Тоҷикистони азизамонро таҷлил  мекунем. Дар ин муддат ҷумҳурии азизи мо ба як қатор дастовардҳо ноил гашт. Аз ҷумла Тоҷикистон узви Созмони Умумиҷаҳонии Савдо гардид, ҷашни Наврӯз    байналхалқӣ эълон шуд. Мо - ҷавонон ба хотири эътибори бештар пайдо намудани Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ аз дастовардҳои муҳимтарини технологияи муосир ва арзишҳои умумибашарӣ ба хубӣ огоҳ ва бархурдор бошем. Маҳз мо - ҷавонон бо дониши комил, зиракии сиёсӣ ва эҳсоси баланди ватандӯстӣ дар пешрафти рӯзафзуни кишвари соҳибистиқлоламон саҳми арзанда хоҳем гузошт. Имрӯз ҳамаи мардуми шарифу сарбаланди Тоҷикистон бо тамоми ҳастӣ дарк менамоянд, ки Истиқлолият мукаддасу азизтарин неъмати дунё, рукни асосии давлати озод, рамзи шарафу номуси ватандорӣ ва нерӯи такконбахши ҳаёти ҳаррӯзаи мо мебошад. Мо - ҷавонон ва аҳли ҷомеа бояд ба қадри ин неъмати бебаҳо бирасем, барои пойдории сулҳу ваҳдат ва ободии кишварамон саҳми арзанда гузорем.

Кароматулло Қаландаров,сиёсатшинос:
- Истиқлолият дар баробари дигар муқаддасоти миллӣ мақом ва манзалати хоса дорад. Баъд аз пош хурдани Иттиҳоди Шуравӣ Тоҷикистон соҳибистиқлол эълон гашта, тавонист бо суръат рушду нумуъ ёбад. Имрӯз хушҳолем, ки дар фазои сулҳу амонӣ зиндагӣ ва кору фаъолият карда истодаем. Дар даврони Истиқлолият мо тавонистем, ки ба пешравиҳои зиёд ноил гардем. Дар ин давра чанд иншооти муҳиму тақдирсоз сохта ба истифода дода шуданд. Аз қабили нақбҳои “Истиқлол”, “Хатлон”, “Шаҳристон”, шоҳроҳҳои Душанбе-Айнӣ-Бӯстон-Чаноқ, Кулоб-Дарвоз, Хоруғ-Кулма ва сохта шудани даҳҳо неругоҳҳои барқи обӣ. Дар даврони Истиқлолият махсусан сиёсати бевоситаи Давлат ба ҷавонон нигаронида шудааст. Аз ҷониби Ҳукумати кишвар нисбат ба ҷавонон пайваста дастгириҳо мешавад. Сиёсати хориҷии ҷумҳурӣ низ дар баробари дигар самтҳо рушд ёфт, ки имрӯз бо бисёре аз кишварҳои хориҷа муносибатҳои дипломатӣ ба роҳ монда шуда, ҳамкориҳо дар ҳама самт фаъол мебошад, ки маҳз бо пайки Истиқлолият мебошад. Умедворем, ки кишвари азизамон минбаъд низ дар фазои сулҳу оромӣ ба дастовардҳои бузург ноил гашта, миёни кишварҳои пешрафта мақоми сазоворро ишғол мекунад. Мо бояд дар ин давраи басо мушкили ҷаҳонишавӣ зиракии сиёсӣ ва ҳушёрии сиёсиро аз даст надода, муҳофизи ин неъмати бебаҳо бошем.