Ҳастанд ҷавонҳое, ки имрӯз бовар ва умеди фардои дурахшони кишваранд. Ҷавононе, ки метавон ба онҳо такя намуду аз ояндаи хуби миллат нигарон набуд. Онҳое, ки бо рафтор, гуфтор, масъулиятшиносӣ ва дараҷаи дониш собит месозанд, ки умедҳои Сарвари кишвар беҷо набудаву нест. Балки Пешвои миллат хеле бамавқеъ онҳоро неруи пешбаранда, ояндасози давлату ворисони арзандаи Ватан шуморида ва донишманд гаштану ҳисси баланди миллӣ ва ватандӯстӣ дошатанашонро пайваста таъкид кардаанд.

Аз ҷумлаи чунин ҷавонони донишманд Беҳзод Ғафуров, хатмкардаи Гимназияи №5 ба номи академик Раҷаб Амонови шаҳри Истаравшани вилояти Суғд, инчунин, ғолиби чоркаратаи Олимпиадаи ҷумҳуриявӣ аз фанни забон ва адабиёти тоҷик, ғолиби озмуни ҷумҳуриявии “Фурӯғи субҳи доноӣ китоб аст”, узви ҳақиқии Академияи хурди илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошад, ки ахиран бо талошу заҳмати пайваста, интизоми баланд ва муносибати масъулиятнок ба таҳсил тавонист соҳиби Аттестати аъло бо медали тилло миёни иштирокчиёни зиёди озмуни аттестати аълои равиявӣ бо медали тилло ва нуқра гардад.

Ӯ доир ба раванди озмун қайд намуд, ки он дар фазои шаффоф, одилона ва мутобиқ ба талаботи муқарраршуда баргузор гардид. Инчунин, аз ҷараёни баргузории он намояндагони Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон назорат мебурданд. Ба гуфтаи Беҳзод, ин ба таъмини шаффофият ва адолати озмун мусоидат намуда, бори дигар нишон дод, ки муваффақият пеш аз ҳама аз дониш, омодагии ҷиддӣ ва заҳмати худи довталаб вобаста аст.

- Шунидани ин хабар тамоми заҳмату машаққатҳои солҳои таҳсилро дар як лаҳза аз хотирам дур кард. Ин лаҳза барои ман яке аз беҳтарин ва хотирмонтарин хотира буд. Дар тамоми давраи таҳсил кӯшиш намудам, ки ҳар як фанро бо масъулияти баланд аз худ карда, донишу малакаи худ-ро пайваста такмил диҳам. Дар баробари ин, дастгирии падару модар ва омӯзгорони арҷманд низ дар ноил гардидан ба ин дас-товарди арзишманд нақши калидӣ дошт, ки аз ҳамаи он азизон хело миннатдорам,-мегӯяд ӯ.

Беҳзод дар баробари таҳсил, ҳамчунин, ба ҳайси роҳбари гирандагони Стипендияи президентӣ ва роҳбари маҳфили “Адибони ҷавон”-и назди Бахши кор бо ҷавонон ва варзиши шаҳри Истаравшан фаъолият мекард. Ҳамоҳанг сохтани таҳсил бо масъулиятҳои ҷамъиятӣ, омодагӣ ба озмунҳо ва ташкили чорабиниҳои гуногун заҳмат ва идоракунии дурусти вақтро талаб мекард, ки тавонист ӯро чун ҷавони бомасъулият тарбия намояд.

- Ғайр аз таҳсил, ҳамзамон ба эҷоди шеър, мутолиаи китобҳои бадеӣ ва рушди ҷаҳонбинии худ тавассути омӯзиш машғул мешавам. Ҳамчунин, аз овони наврасӣ ба санъати тасвирӣ шавқу рағбати зиёд дорам ва ин навъи эҷод барои ман яке аз воситаҳои ифодаи андеша ва эҳсосот мебошад”, - афзуд вай.

Беҳзод дар давраи таҳсил бештар ба фанҳои забон ва адабиёти тоҷик таваҷҷуҳ дошт. Ин фанҳо на танҳо муҳаббати ӯро ба забони модарӣ ва мероси гаронбаҳои адабии миллат амиқтар гардонд, балки ҷаҳонбинии илмӣ ва эҷодиашро низ ташаккул дод. Маҳз тавассути омӯзиши ин фанҳо тавонист, ки дар олимпиадаҳо ва озмунҳои ҷумҳуриявӣ ба дастовардҳои назаррас ноил гардад ва қобилияти таҳлил, суханварӣ ва эҷодии худро такмил диҳад.

Устодаш Диловар Азимов зимни суҳбат иброз дошт, ки дар фаъолияти омӯзгорӣ шогирдоне ҳастанд, ки бо дониш, ахлоқ, ҷӯёи илм будан ва меҳнати пайвастаашон дар хотирҳо нақш мебанданд ва шогирдаш Беҳзод Ғафуров ҳам аз ҳамин қабил ҷавонон аст. Ба таъкиди ӯ, ҳангоми пурсиши дарс ё муҳокимаи мавзӯъ, ӯ ҳамеша омодаи посух буд. Бо омодагии комил ба дарс ҳозир шуда, шеърро амиқ таҳлил мекард ва андешаашро мустақилона баён менамуд. Маҳз ҳамин меҳнатдӯстӣ ва шавқи беандоза ба дониш ӯро аз дигар ҳамсолонаш фарқ мекунонд.

Азимов гуфт, ки Беҳзод танҳо хонандаи аълохон нест. Ӯ ҷавони эҷодкор низ ҳаст. Устодаш, ҳамчунин, таъкид намуд, ки ӯ ба навиштани шеър, мақолаҳои таҳлилӣ ва публитсистӣ шавқи зиёд дорад.

Қаҳрамони мо дар навиштаҳояш бештар ба масъалаҳои ватандӯстӣ, худшиносии миллӣ, арҷгузорӣ ба арзишҳои фарҳангӣ, мақоми ҷавонон ва рушди ҷомеа таваҷҷуҳ кардааст. Забони фасеҳ, андешаи пухта ва эҳсоси баланди масъулият осори ӯро хонданӣ мегардонад. Ин аст, ки як қатор шеъру мақолаҳояш дар рӯзномаву маҷаллаҳои “Паёми Истаравшан”, “Кӯдакон ва наврасон”, “Ганҷи ороста”, “Корвони умед”, “Дурахшандагон”, “Пайрав” ва “Ворисони Суғд” нашр шудаанд.

Ин ҷо метавон порчаҳо аз шеъри ӯ овард:

Мулки озоду шукуфон Тоҷикистони ман аст,
Марзи меҳру аҳду паймон Тоҷикистони ман аст.
Дар фазояш мурғи иқболам кушода болу пар,
Хиттаи сабзу пурэҳсон Тоҷикистони ман аст.

ё:

Мактаб, эй хуршеди тобони баҳори зиндагӣ,
Эй, сароғози ҳама авҷу барори зиндагӣ.
Тахтаи синфу танини занги ту дар ёд монд,
Эй, суруди аввалини созгори зиндагӣ.

Устодаш боифтихор аз дастовардҳои шогирдаш ёдрас шуда, ҳамзамон илова кард:

- Ин ҷавони боистеъдод дар баробари фаъолияти илмӣ ва эҷодӣ, дар корҳои ҷамъиятӣ низ фаъол аст. Ташкилотчигӣ, суханварӣ, роҳбарӣ ба гурӯҳҳои ҷавонон ва иштироки пайваста дар чорабиниҳои фарҳангиву маърифатӣ аз сифатҳое мебошанд, ки ӯро ҳамчун ҷавони ташаббускор муаррифӣ мекунанд. Ман ҳамчун омӯзгор аз дастовардҳои шогирдам ифтихор дорам. Боварии комил дорам, ки вай бо иродаи қавӣ, ахлоқи ҳамида, меҳнати содиқона ва истеъдоди эҷодии худ дар оянда низ ба қуллаҳои нави илм, адабиёт ва хизмати давлатӣ хоҳад расид. Чунин ҷавонон ифтихори мактаб, неруи пешбарандаи ҷомеа ва сармояи воқеии фардои Тоҷикистон мебошанд.

Дастоварди ахири Беҳзод ба ӯ имкон дод, ки тавонад дар оянда таҳсили худро дар самти ҳуқуқшиносӣ ба таври ройгон идома диҳад. Ин интихоб бар асоси шавқу рағбат ба соҳаи ҳуқуқ, адолати иҷтимоӣ ва хизмат ба ҷомеа сурат гирифтааст. Ӯ мехоҳад, ки ҳамчун мутахассиси соҳибдониш ва масъулиятшинос дар рушди низоми ҳуқуқии кишвар саҳми арзанда гузорад.

- Касби ҳуқуқшиносиро маҳз ба он хотир интихоб намудам, ки ҳуқуқ ҳамчун пояи адолат, тартибот ва ҳифзи манфиатҳои ҷомеа нақши муҳим дорад. Аз хурдӣ ба масъалаҳои ҳуқуқӣ, давлатдорӣ ва муносибатҳои ҷамъиятӣ таваҷҷуҳ доштам, - иброз дошт ӯ дар идомаи суҳбат.

Ба гуфтаи Беҳзод, ҳуқуқшиноси соҳибмаърифат метавонад дар ҳифзи ҳуқуқу озодиҳои инсон, таҳкими қонуният ва рушди ҷомеа саҳми арзанда гузорад. Ҳадафи ӯ низ аз худ намудани дониши амиқи ҳуқуқӣ ва хизмат ба Ватану ҷомеа дар ин самт мебошад. Яке аз бузургтарин орзуи ӯ чун мутахассиси варзида ва донишманд тарбия ёфтану донишу малакаи худро барои пешрафти Тоҷикистони азиз равона сохтан аст. Беҳзод дар охир гуфт:

- Мехоҳам рӯзе натиҷаи заҳматҳои ман ба зиндагии мардум таъсири мусбат расонад ва барои насли наврас ҳамчун як намунаи илҳомбахш хизмат кунад. Барои ман бузургтарин дастовард ин аст, ки дар рушди Ватанам саҳми арзанда дошта бошам.

Гулафшон КАРИМОВА,
“ҶТ”