24-уми июн. Ҳама хатмкунандагони синфи 11 баъд аз аттестатсияи охирин аз фанни химия бо дилҳои маҳзун, вале бо чеҳраҳои кушода ғоибан ба ҳамдигар падруд мегуфтанд. Яке мехоҳад бо ягон сухани дар ин ëздаҳ сол обнарасида таъби ҳамсинфонашро чанд лаҳзае ҳам бошад, болида гардонад. Дигарӣ тамоми суханҳояшро фаромӯш карда, бо ҳасрат хомӯш мемонад. Ин лаҳзаест, ки онро қариб ҳама аз сар гузаронидаанду мегузаронанд.

Аллакай ҳангоми қадами аввалинро аз синфхона ба берун ниҳодан, нахуст, дил сабукиеро ҳис карда хушнуд мешавад, аммо баъд аз ду-се қадами дигар ноаён хотираҳои ëздаҳ соли умри рафта ба ëд меоянду дилро лабрези ғами ҷудоӣ мегардонанд. Саҳни мактаб ҷоест, ки қисми зиëди хотираҳои наврасиамон он ҷо гузашта, минбаъд онро бо воқеа ва бозиҳои дилхушкунандааш ба ëд меовардагӣ мешавем. Маҳз дар ҳамин саҳни мактаб қадами аввалини гузоштаамонро ба арсаи наврасӣ ба ëд меорем...

Инак аз байн 11 сол гузашт. Муаллими аввалинамон ба нафақа баромад. Мактаб ва саҳнаш, агар он қадар тағйир наëфта бошад ҳам, синну соли устодон, шумораи хонандагон ва махсусан мо – ягона синфи 11-уми муассиса тағйир ëфтем. Рисолати мо дар оянда ин аст: мо тайëрем, то бо дониши андӯхтаамон ба сатҳи баландтари донишу маърифат ва дастовардҳои нав ба нав расем.

1-уми сентябри соли 2006. Аҷаб рӯзи фаромӯшнашаванда. Он хотираҳои зебои кӯдакӣ хира-хира ба ëд меоянд, ки ман ҳам амсоли дигар кӯдакони деҳа бо хаëлҳои ширин, бо дунëи сабзоғӯши навбаҳори инсонӣ ва бо дили кӯчаки хушнуди кӯдакӣ ба оғӯши гарми мактаб роҳ ëфтам.

Нахустин устод аз ëди ҳеҷ кас фаромӯш намешавад. Муаллим – Абдуфаттоҳ Раҳимов насли нави деҳаро бо чеҳраи хандон ба синфи худ қабул намуд. Он вақт дар назди муаллим вазифаи асосӣ ин ба мо хондану навиштанро омӯзонидан буд. Мудом кӯшишҳои собитқадамона ва ҳазлҳои намакинаш боис гашт, ки мо дар муддати кӯтоҳ на танҳо хондану навиштан, балки шеърҳои зиëдеро низ аз худ кунем. Баъд аз 4 сол муаллим моро ба устодони синфҳои болоӣ супурд. Акнун мебоист, ки тавассути саводи ибтидоии омӯхтаамон ҳамчунин аз дигар илмҳои дунявӣ бохабар шавем. Бо шарофати Ватани соҳибистиқлол ва Сарвари муаззами ташаббускорамон, ки дар симои мо ояндаи дурахшони Тоҷикистонро мебинанд, мактаби деҳаамон ба шароити хуби таълимӣ ҷавобгӯ буд ва зимнан ба ҳамин тартиб моро дар рӯҳияи меҳандӯстию хештаншиносӣ тарбия менамоянд.

Бояд ҳар хонанда аз касбҳои замони худ бохабар бошад ва донад, ки нисбати кадомаш дилгармию истеъдод дорад. Ин раванд дар синфи мо хеле барвақт оғоз ëфта буд. Аз ҳамин лиҳоз, ҳангоми бақайдгирӣ ва интихоб аз рӯи 12 комбинатсияи ихтисосҳо дар ИМД-2017 бароямон ҳеҷ мушкилие пеш наовард.

Мо – ҳамсинфону ҳаммактабиëн, рӯзи 27-уми июн бори охирин дар Варзишгоҳи марказии шаҳри Ваҳдат бо мақсади пешвози ботантанаи 20-солагии Рӯзи Ваҳдати миллӣ ба дидори ҳам расидем. Рақсу бозии мо – ҳамсинфонро ҳадду канор набуд. Ҳатто аз шиддати шавқу шӯри ҷавонӣ, ки акнун ба дилҳои мо дамида буд, ба сурудҳои сарояндагон ҳамовоз мешудем. Ҳарчанд тибқи қарори Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон қайд кардани занги охир ë худ занги камолот дар муассисаҳои таҳсилоти миëнаи умумии кишвар қатъиян манъ карда шуда бошад ҳам, таҷлили бошукӯҳи 20-солагии Рӯзи Ваҳдати миллӣ бо иштироки Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва қариб 50 ҳазор нафар тамошобин беҳтарин чорабинии занги охир буд, ки мислашро мо – хатмкунандагони синфи 11, дар ягон вақте тасаввур карда наметавонистем. Он вақт фикр кардам, ки воқеан мо насли хушбахттарини даврон, зодаи истиқлолем ва инак, дар партави чорабинии сатҳи баланди ҷумҳуриявӣ мо қадами нахустини худро ба арсаи ҷавонӣ ниҳодем.

Муҳаммадҷони ФАЙЗИМАД, шаҳри Ваҳдат