Мо ба Қувваҳои Мусаллаҳи кишварамон эътимоди комил дорем ва медонем, онҳо минбаъд низ истиқлолияту озодии Тоҷикистони маҳбубамон, амнияти давлат ва суботу оромии мардуми моро ҳамчун сипари боэътимод ҳимоя мекунанд.

Эмомалӣ Раҳмон

Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон зодаи даврони Истиқлол буда, он дар таъмин намудани амнияти кишвар ва суботи сартосарӣ саҳми бузург дорад. Артиши миллӣ бо ташаббуси Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аз сифр таъсис ёфта, дар тули 32 сол он ба яке аз ниҳодҳои пурқудрат табдил гардидааст.

Боиси хушнудист, ки имрӯз ҷавонон ба таври ихтиёрӣ дар сафи Қувваҳои Мусаллаҳ хизмати ҳарбиро адо намуда, ба ин васила ҳам аз ин мактаби мардонагӣ мегузаранд ва ҳам саҳми хешро дар ҳифзи марзу буми меҳан мегузоранд.

Яке аз чунин ҷавонон Муяссар Ошурбеков мебошад ва 9 моҳ боз дар яке аз қисмҳои ҳарбии Қӯшунҳои сарҳадии Кумитаи давлатии амнияти миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон пайи хизмати Ватан-Модар аст.

Ӯ баъди хатми Донишгоҳи техникии Тоҷикистон ба номи академик М. Осимӣ ба сафи Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон даъват шуд.

Муяссар зимни суҳбат гуфт: “Аввалан миннатдории худро ба Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Сарфармондеҳи Олии Қувваҳои Мусаллаҳи кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мерасонам, ки барои сарҳадбонони кишвар шароити хуб маҳайё намудаанд.

Хизмати Ватан-Модар барои ҳар як ҷавон мактаби бузурги ватандӯстӣ, ҷасорату мардонагӣ ва далерию шуҷоат мебошад. Ман дар ин ҷо дарси мардонагиро аз худ кардам, зеро шаъну шарафи мард дар ватандорӣ ва муҳофизи он будан, зоҳир мегардад. Дар даврони хизмат дӯстони зиёд пайдо кардам. Шароити хизмат хуб аст. Мо се вақт бо хӯроки гарм, ҷойи хоб ва либоси гарм таъмин ҳастем”.

Қаҳрамони мо дар тули хизмати ҳарбӣ дар мусобиқаҳои гуногуни варзишии қисми ҳарбӣ иштирок намудаву бо ифтихорномаву сипосномаҳо қадрдонӣ шудааст.

- Дар қисми низомии мо китобхонаи калони барҳаво барои сарбозон фаъолият мекунад, ки ҳар сарбоз метавонад аз он ҷо дидан кунад ва дар вақтҳои холӣ ба мутолиа машғул шавад. Хондани китобҳои гуногунро дӯст медорам. Аз ин рӯ, дар вақтҳои бекорӣ ба мутолиа машғул мешавам.

Дар қисми низомии мо барои сарбозону афсарон тамоми шароитҳо фароҳам оварда шудаанд. Хобгоҳи сарбозон бо ҷиҳози лозима муҷаҳҳаз буда, ҳамчунин синфхонаҳои таълимӣ дорои аёнияти таълимӣ буда, мо - сарбозон нозукиҳои ҳифзи сарҳадро аз худ менамоем. Саломатии мо ҳамеша дар мадди назари роҳбари қисми ҳарбӣ буда, барои пешгирии ҳама гуна бемориҳо тамоми чораҳои зарурӣ андешида шуда, гигиенаи шахсӣ низ риоя карда мешавад, - иброз дошт ӯ.

Ӯ дар охири суҳбат таъкид кард, ки ҷавонон бояд бо сари баланд омада хизмати Ватан - Модаро адо кунанд. Зеро ин қарзи имониву виҷдонӣ ва шаҳрвандии ҳар як ҷавонписари кишвар мебошад. Ҷавонон маҳз дар хизмат дарси мардонагиро меомӯзанд ва ба қадри одаму одамгарӣ ва сулҳу субот мерасанд.

Малика МУҚАДАМОВА, “ҶТ”