Дар наҷот ва рушди давлату миллатҳо ва ҳато башарият нақши шахсиятҳои таърихӣ, сиёсатмадорони барҷастаи олам хело зиёд аст ва яке аз ин абармардони сиёсатро дар симои Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон метавон арзёбӣ кард. Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон масулияти роҳбарии Ҷумҳурии Тоҷикистони нав Истиқлолият бадастомадаро дар шароите ба душ гирифт, ки кишварро вазъи мураккаби сиёсӣ фарогир буд ва ҳарлаҳза онро нестшавӣ таҳдид мекард. Дар ин марҳилаи душвори таърихӣ барои миллати тоҷик нафре лозим буд, ки худро фидо созаду мардумро сарчамъ. Хушбахтона офаридгор барои наҷоти миллати тоҷик Эмомалӣ Раҳмонро ҳамчун нури хуршедӣ роҳнамои кард ва ин абармарди сиёсат ҷаншги таҳмилии шаҳрвандиро хомуш, субботу амниятро пойдор ва Тоҷикистонро аз нестшавӣ наҷот дод.

Ба андешаи коршиносону таҳлилгарон Истиқлолияти Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки ба санаи 9 сентябри соли 1991, рост меояд дар таърихи давлатдорӣ ва сарнавишти миллати тоҷик гардиши куллӣ ва оғози марҳалаи сифатан нави рушд гардида, дар назди роҳбарияти Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон иҷрои вазифаи бисёр пурмасъулияти таърихӣ, яъне бунёди давлати мутамаддини ҷавобгӯ ба манфиатҳои халқу кишвар ва бунёди рукнҳои давлатдории муосирро пеш гузошт.

Мутассифона дар нахустин қадамҳои Истиқлолияти давлатӣ Ҷумҳурии Тоҷкистон доираҳои муайяни манфиатхоҳ бо кумаки қудратҳои хориҷӣ бо роҳи барангехтани низоъҳои дохилӣ ва бозиҳои сиёсӣ, тавонистанд миллати моро ба гирдоби мухолифат ва муқовимати сиёсӣ кашида, баъдан давлати ҷавони Тоҷикистонро дучори ҷанги таҳмилии шаҳрвандӣ гардонанд.

Дар ин лаҳзаҳои мураккаби таърихӣ ва авҷи буҳрони сиёсӣ барои миллати тоҷик нафаре лозим буд, ки худро фидо созаду халқро сарҷамъ. Хушбахтона бо баргузории Иҷлосияи 16-уми Шурои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар шаҳри Хуҷанди вилояти Суғд баргузор гардид, ки шахси абарқудрат ва дӯстдори халқу Ватани хеш, мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон Пешвои халқи худ гашт ва бо ақлу хиради азалии тавонист миллату давлати худро аз вартаи нобудӣ наҷот бахшада, ба суи рушду пешрафт равона намуд.

Баён менамоем, ки Пешвои миллат, мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар рузҳои нахустини роҳбарии худ муқобили зуроварӣ баромада, ягона роҳи таъмини суботу амният ва расидан ба Ваҳдати миллиро дар бахшиши якдигар ва дасти дустиву бародари боло кардани мардуми шарифи кишвар арзёбӣ намуда, ба гуруҳҳои мухолиф роҳи осоиштаи ҳалли моҷарои сиёсиро пешниҳод намуд.

Фаромуш намегардад, ки дар лаҳзаҳои сарнавиштсоз барои миллати тоҷик, ки нестшавӣ ҳар лаҳза кишварро таҳдид мекард Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон музокираҳоро бо гуруҳои мухолифин оғоз бахшида, пайваста барои эҳё ва ҳифзи Истиқлолияти давлатӣ ва таъмини Ваҳдати миллӣ баёни андеша намуда, сарҷамъӣ мутаҳидиро барои ҳар фарди худшиносу, худогоҳ номуси ватандорӣ медонист. Ҳамин ҷасорату фидокориҳои сарвари давлат буд, ки бо баргузории 8 давраи музокира бо мухолифин ниҳоятан 27 июни соли 1997 дар шаҳри Москваи Федератсияи Россия “Созишномаи истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ” ба имзо расид ва ваҳдати миллӣ дар кишвар таъмин гардид.

Зикр кардан ба маврид аст, ки бо таъмини суботу амният ва ваҳдат миллӣ Роҳбари давлат ҷиҳати беҳтаргардони ҳаёти иҷтимоии шаҳрванд ва рушди иқтисоди кишвар ҳадафҳои стратегӣ аз ҷумла таъмини амнияти озуқаворӣ, баромадан аз бунбасти комуникатсионӣ, расидан ба истиқлолияти энергетикӣ ва рушди саноъатро аз ҳадафҳои афзалиятнок барои мамлакат эълон намуда, сиёсати дарҳои бозро бо кишварҳои дуру наздик ва созмонҳои байналмилалию минтақавӣ ба роҳ монд ва бахши хусусӣ ва дастгирӣ намудани соҳибкорони ватаниро аз мақсадҳои асосии Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон арзёбӣ намуд.

Пеш гирифтани сиёсати мувофиқ ва дипломатияи мувафақонаи Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо гузашти 34 соли Истиқлолияти давлатӣ имкон дод, ки имрӯз фазои қонунгузорӣ, волоияти қонун, ҳуқуқу озодиҳои инсон ва шаҳрванд дар кишвар таъмин гардида, ҳаёти иҷтимоии мардум беҳтар гардидааст ва Ҷумҳурии Тоҷикистон ба сифати кишвари демократӣ ва пешрафта аз лиҳози рушди иқтисоду тиҷорат, соҳибкорию сармоягузорӣ ва гидроэнергетию саноатӣ шинохта мешавад.

Воқеан, нақши шахсиятҳои давлатсозу давлатмеҳвар дар симои воқеии абармарди таърих, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар эҳёи дубора ва соҳибӣ кардани давлатӣ миллӣ бо номи Тоҷикистони соҳибистиқлол хело зиёд аст.

Зеро ба такиди коршиносон ва сиёсатмадорони сатҳи ҷаҳони ва ҳар фарди худогоҳи Ватан дар марҳилаи нави давлатдории Тоҷикистони соҳибистиқлол ва эҳёи давлати миллӣ нақш, мақом ва манзалати фарзанди халқ, фидокору матинирода, ростқавлу сарсупурда ва заҳматпешаву худогоҳ Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон рисолати таърихӣ дорад, чун саҳми беназири Пешвои миллат дар эҳё ва ташаккули дубораи давлатдорӣ ва давлатсозӣ, таҳкими истиқлоли сиёсӣ, эҳёи расму оинҳо ва анъанаҳои миллӣ, арҷ гузоштан ба рукнҳои давлатдорӣ ва эҳтироми арзишҳои умумибашарӣ ва гузашта аз ҳама таҳкими ваҳдати миллӣ ҳақиқати бебаҳс аст.

Ибораҳои таърихии ибрознамудаи Сарвари тоҷикони ҷаҳон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон «Ман ба Шумо сулҳ меорам ва дар ин роҳ лозим шавад, ҷон медиҳам», «…кори худро аз сулҳ оғоз хоҳам кард», ки аз умқи қалби бомуҳаббати як фарзанди огоҳ фаввора зада ба забон оварда шуд аз тифли гаҳвора то пири хирадро тавону қуввати тоза бахшид ва барои анҷом додани рисолати давлатсозӣ замина гузошт. Дар ин ибороти софу сода, ки дар фазои ғуборолуди яъсу ноумедиҳо бо ихлосу мухаббат, бо имону эътиқод садо дод, як чаҳон маънӣ ва калиди кушоиши ҳама уқдаву мушкилот нуҳуфта буд. Гардиши айём, ки фарҳанги сулҳ дар ниҳоди маънавӣ, ҷаҳоншиносӣ ва иродати ахлоқиву инсонии муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон асли зиндагисозе аст, ки дар рисолат ва сиёсати давлатдории ӯ мувозинату оромишро дар вуҷуди ҳар инсон, дар ҳастии ҷамъият ва дар муносиботу муомилот бо қавму миллатҳои дигар меҳвари ҳама пирузиҳо ва пиндорҳои нек ба шумор меравад.

Ин гуна ниятҳои нек бо гузашти 34 соли таърихи навини давлатдории тоҷикон исботи худро ёфтааст, ки муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар қавлу нияти неки худ содиқ мебошанд. Халқи Тоҷикистон, алалхусус, ҷавонону наврасон ҳамеша заҳматҳои беназир, шабзиндадориҳо ба хотири эҳёи давлатдорӣ, талошҳо барои таҳкими сулҳу субот ва амнияти ҷомеа, обрӯ ва манзалати бештар пайдо кардани Ватани азиз дар арсаи минтақа ва ҷаҳон, ки аз рисолати азалии Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон маншаъ гирифтааст, пос медоранд ва онро дар қалбашон ҳамеша бо муҳаббати ватандорӣ мепарваранд.

Бо ҳидояти хирадмандонаи муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон халқи Тоҷикистон бо эҳтиром гузоштан ба озодӣ, ҳуқуқи инсон ва шаҳрванд ба масъалаи арзишҳои аслии башарӣ ва бо ҳадафи демократисозии ҷомеа ва бунёди давлати соҳибихтиёр, демократӣ, ҳуқуқбунёд, дунявӣ ва ягона марҳилаи тозаи қонунгузориро дар қаламрави кишвари хеш асос гузошт.

Метавон гуфт, ки ин абармарди таърих дар шахсияти Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон Ҷумҳурии Тоҷикистонро ба давраи бунёдкорию созандагӣ равона намуда, волоияти қонун ва субботи комили сиёсиро дар кишвар таъмин намуд. Инаст, ки имрӯз Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун кишвари демократию ҳуқуқбунёд, ташаббускори ҳаллӣ масалаҳои ҷаҳонӣ шинохта шуда, бо афзалият додани соҳаҳои саноату энергетика, амнияти озуқаворӣ, комуникатсия, таҳкимбахшии илму маориф, рӯ овардан ба иқтисоди сабз, ва дастгирии пайвастаи онҳо ба ҳадафҳои рушди устувори худ ноил мегардад.

Гулаҳмадзода Зулфиқор Аҳмад-раиси Кумитаи кор бо ҷавонон ва варзиши назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон