Паёми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар бораи самтҳои асосии сиёсати дохилӣ ва хориҷии ҷумҳурӣ яке аз муҳимтарин санадҳои сиёсию барномавӣ ба ҳисоб рафта, таҷассумгари пайдарҳамии таърихӣ, тафаккури стратегӣ ва масъулияти сиёсӣ нисбат ба ояндаи давлат мебошад. Дар даврони соҳибистиқлолии кишвар паёмҳо тадриҷан аз ҳадафҳои ҳифзи давлат ва барқарорсозии субот ба марҳилаи рушди устувор, ташаккули иқтисоди миллӣ ва муаррифии фаъоли Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ гузашт.

Дар ин раванд, масъалаҳои рушди инсонӣ, хусусан сиёсати давлатии ҷавонон ва варзиш, ҳамчун унсури муҳими стратегияи миллӣ мавқеи хоса пайдо намуд.

Таҳлил ва омӯзиши паёмҳои солҳои аввали соҳибистиқлолӣ нишон медиҳад, ки пеш аз ҳама ба ҳифзи давлатдорӣ, барқарорсозии сулҳ, таҳкими пояҳои конститутсионӣ ва таъмини амнияти миллӣ равона шуда буд. Бо расидан ба суботи сиёсӣ, сиёсати дохилӣ тадриҷан ба ислоҳоти иқтисодӣ, беҳбуди иҷтимоӣ ва баланд бардоштани сатҳи зиндагии аҳолӣ тамаркуз кард.

Дар ин замина, сиёсати давлатии ҷавонон ҳамчун захираи стратегии давлат ташаккул ёфт. Дар паёмҳои минбаъда ба масъалаҳои таҳсилоти босифат, шуғли ҷавонон, тарбияи шаҳрвандӣ ва иштироки фаъолонаи онҳо дар ҳаёти сиёсӣ ва иҷтимоии кишвар таваҷҷуҳи афзун зоҳир гардид.

Ҳамзамон, сиёсати хориҷии Тоҷикистон аз мавқеи эҳтиёткорона ба сиёсати фаъол, мутавозин ва ташаббускор табдил ёфт. Ҷумҳурии Тоҷикистон худро ҳамчун давлати сулҳхоҳ ва ҷонибдори ҳалли мушкилоти глобалӣ муаррифӣ намуд.

Ҳанӯз, соли 2003 Президенти кишвар масъалаҳои глобалии об, амнияти озуқаворӣ, гуруснагӣ, амнияти экологӣ, қаҳтӣ ва рушди устувори инсониятро дар сатҳи байналмилалӣ матраҳ намуда буданд. Ин ташаббусҳо, ки баъдтар ба рӯзномаи ҷаҳонӣ ворид гардид, нишон медиҳад, ки сиёсати хориҷии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар асоси дарки равандҳои дарозмуддати ҷаҳонӣ, масъулияти байналмилалӣ ва тафаккури стратегӣ ташаккул ёфтааст.

Имрӯз Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун пешоҳанги дипломатияи об эътироф гардида, ташаббусҳои байналмилалии он дар доираи Созмони Милали Муттаҳид нуфузи кишварро тақвият бахшидаанд. Ин раванд ба муаррифии насли ҷавони кишвар ҳамчун иштирокчии фаъоли муколамаи байналмилалӣ ва равандҳои ҷаҳонӣ мусоидат мекунад.

Таҳти роҳбарии Президенти кишвар иқтисодиёти Тоҷикистон сол ба сол рушд мекунад. Сарфи назар аз мушкилоти иқтисодию буҳронҳои ҷаҳонӣ ва таъсири омилҳои беруна нишондиҳандаҳои макроиқтисодӣ тамоюли мусбатро нигоҳ доштаанд.

Қобили таъкид аст, ки дар ду соли охир, новобаста аз зиёдшавии маоши кормандони хизматчиёни ҳарбӣ, ҳайати шахсии қаторӣ ва роҳбарикунандаи мақомоти корҳои дохилӣ, прокуратура ва дигар мақомоти ҳифзи ҳуқуқ, хизматчиёни давлатӣ, кормандони ташкилоту муассисаҳои буҷетӣ, стипендияҳо ва андозаи нафақа, аз ҳисоби буҷети давлатӣ зиёда аз 9 миллиард сомонӣ барои бо суръати баланд идома додани сохтмони Неругоҳи барқи обии “Роғун” харҷ гардидааст. Чунин тасмим далели равшани сиёсати дурбинона буда, сармоягузорӣ ба истиқлолияти энергетикӣ ҳамчун заминаи рушди иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фароҳам овардани шароити устувор барои наслҳои оянда арзёбӣ мешавад.

Неругоҳи барқи обии “Роғун” на танҳо як иншооти стратегии энергетикӣ, балки рамзи худбоварӣ, истиқлол ва сиёсати оянданигари давлат мебошад.

Дар паёмҳои Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон рушди ҷавонон ва соҳаи варзиш ҳамчун ҷузъи муҳими сиёсати иҷтимоӣ ва омили таҳкими ваҳдати миллӣ пайваста таъкид мегардад. Варзиш на танҳо василаи тарғиби тарзи ҳаёти солим, балки шарҳи муассири муаррифии давлат дар сатҳи байналмилалӣ мебошад.

Дастгирии давлатии варзиш, рушди инфрасохтори соҳа ва иштироки фаъоли ҷавонон дар мусобиқаҳои байналмилалӣ нуфузи Тоҷикистонро дар арсаи ҷаҳонӣ афзун намудааст. Ҳамзамон, тарбияи ҷавонон дар руҳияи ватандӯстӣ, масъулияти шаҳрвандӣ ва ифтихори миллӣ ҳамчун омили рушди устувори ҷомеа баррасӣ мешавад.

Паёмҳои Президенти кишвар нишон медиҳанд, ки сиёсати дохилӣ ва хориҷӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун ду унсури ҷудонашавандаи як стратегия ташаккул меёбанд. Ислоҳоти иқтисодӣ, рушди иҷтимоӣ, сиёсати давлатии ҷавонон ва варзиш дар дохил бо дипломатияи фаъол ва сиёсати сулҳҷӯёна дар хориҷ ҳамоҳанг карда мешавад.

Паёми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон на танҳо ҳисоботи сиёсӣ, балки харитаи стратегии рушди давлат буда, таҷассумгари пайдарҳамии таърихӣ, таҳлили воқеият ва назари стратегӣ ба масъалаҳои миллӣ ва ҷаҳонӣ мебошад. Зери сарварии муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон Ҷумҳурии Тоҷикистон аз марҳилаи давлатсозӣ ба марҳилаи рушди устувор, тақвияти иқтисод ва муаррифии фаъол дар арсаи байналмилалӣ ворид шудааст. Чунин раванд нишон медиҳад, ки сиёсати пешгирифта натиҷаи тафаккури амиқ, идоракунии системавӣ ва масъулияти таърихӣ нисбат ба ояндаи миллат аст.

Раҳимзода Шабнам Карим, номзади илмҳои сиёсӣ, муовини якуми раиси Иттифоқи ҷавонони Тоҷикистон