ИҚТИСОД
Сешанбе 18 Август 2026 07:14
Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон давоми 6 моҳи соли 2026 шумораи қонуншиканиҳо вобаста ба Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи танзими анъана ва ҷашну маросимҳо” афзоиш ёфтааст, вале баргузории маъракаву маросимҳо кам шудааст. Бино ба иттилои Вазири корҳои дохилии Ҷумҳурии Тоҷикистон Рамазон Раҳимзода дар шаш моҳи соли 2026 606 ҳолати вайронкунии талаботи қонун ба қайд гирифта шудааст, ки ин нисбат ба ҳамин давраи соли 2025 58 ҳолат бештар мебошад. Аммо ба иттилои Кумитаи дин, танзими анъана ва ҷашну маросими Ҳукумати кишвар, шумораи маърака ва маросимҳо низ нисбат ба соли қаблӣ 1907 адад коҳиш ёфтааст. Ин нишон медиҳад, ки сатҳи риояи қонун ва фарҳанги сарфаю сариштакорӣ миёни аҳолӣ тадриҷан беҳтар гардида, таъсири мусбати он ба ҷомеа афзоиш меёбад.
КАДОМ МИНТАҚАҲО БЕШТАР ҚОНУНШИКАНАНД?
Дар нимсолаи аввали соли 2026 нишондиҳандаҳои нақзи Қонун “Дар бораи танзими ҷашну маросим” дар манотиқи гуногуни кишвар якхел набуда, садри ҷадвали қонуншиканиҳоро вилоятҳои Суғду Хатлон ва маъракаҳои тӯйи арӯсӣ ишғол менамоянд. Дар ин бора Фаррухулло Олимзода, муовини раиси Кумитаи дин, танзими анъана ва ҷашну марсоими назди Ҳукумати кишвар зимни нишасти матбуотӣ омори расмиро пешниҳод кард.
Бино ба иттилои манбаъ, дар шаш моҳи аввали соли ҷорӣ дар саросари ҷумҳурӣ 704 ҳолати қонуншиканӣ сабт шудааст, ки аз онҳо 254 ҳолат дар вилояти Суғд, 215 ҳолат дар вилояти Хатлон, 134 ҳолат дар ноҳияҳои тобеи ҷумҳурӣ, 80 ҳолат дар шаҳри Душанбе ва 21 ҳолат дар ВМКБ ба қайд гирифта шудаанд. Аз ин шумора 699 парвандаи ҳуқуқвайронкунии маъмурӣ баррасӣ ва 5 ҳолат қатъ гардидааст.
Фаррухулло Олимзода ҳамзамон зикр намуд, ки бештари қонуншиканиҳо ба моддаи 12-и қонун марбут буда, 101 ҳолат ба тӯйи домодию арӯсӣ, 54 ҳолат ба маросими дафну азодорӣ, 36 ҳолат ба маросими ҳаҷ ва умра, 41 ҳолат ба ҷашни зодрӯзҳо, 31 ҳолат ба хатнасур ва маросимҳои таваллуд, 16 ҳолат ба тартиби хидматрасонии тарабхонаҳо ва 89 ҳолат ба вақт ва давомнокии маъракаҳо рост меоянд. Илова бар ин, 234 ҳолати дигар вобаста ба моддаи 18, яъне уҳдадории шахсони воқеӣ ва ҳуқуқӣ ҳангоми гузарондани ҷашну маросим, сабт шудааст. Роҳбарияти Кумита таъкид мекунад, ки санҷишҳо ва рейдҳо барои риояи қонун мунтазам идома доранд.
ЧАНД МАНСАБДОР ҚОНУНИ ТАНЗИМРО НАҚЗ КАРДААНД?
Дар ин миён ба қайд гирифтани нақзи қонуни танзим аз ҷониби мансабдорон низ ба назар мерасад. Дар нимсолаи аввали соли 2026 дар Тоҷикистон 8 ҳолати нақзи Қонун “Дар бораи танзими ҷашну маросим” аз ҷониби шахсони мансабдор ба қайд гирифта шудааст.
Ба гуфтаи муовини раиси Кумитаи дин Фаррухулло Олимзода, аз ин шумора 3 хидматчии давлатӣ, 1 корманди мақомоти ҳифзи ҳуқуқ ва 4 роҳбари муассисаву ташкилот қонунро вайрон кардаанд.
Илова бар мансабдорон, намояндагони дигар соҳаҳо низ ба қонуншиканӣ роҳ додаанд. Аз ҷумла, роҳбарон ва маъмурони тарабхонаҳо - 6 ҳолат, омӯзгорон - 5 ҳолат, соҳибкорон - 4 ҳолат, табибон - 3 ҳолат, ходимони дин ва донишҷӯён - ҳар кадом 1 ҳолат ба қайд гирифта шудааст. Ҳолатҳои қонуншиканӣ дар байни кормандони мақомоти андоз ва сохторҳои дохилӣ низ ошкор шудаанд.
ҲУҚУҚВАЙРОНКУНИҲОИ МАЪМУРӢ НИЗ АФЗОИШ ЁФТААСТ
Ҳамзамон, ба иттилои Кумитаи дин дар нимсолаи аввали соли 2026, дар ҳудуди кишвар вобаста ба риоя нашудани талаботи Қонун “Дар бораи танзими ҷашну маросим” 704 парвандаи ҳуқуқвайронкунии маъмурӣ баррасӣ шудааст. Ин нишондиҳанда нисбат ба ҳамин давраи соли гузашта (630 ҳолат) 74 ҳолат зиёд мебошад.
Барои назорат ва риояи қонун аз ҷониби комиссияҳои доимии маҳаллӣ 8 ҳазору 661 рейди муштарак гузаронида шудааст, ки бештари онҳо ба шаҳру ноҳияҳои тобеи ҷумҳурӣ (2784) ва шаҳри Душанбе (2337) рост меоянд.
Аз рӯи парвандаҳои баррасишуда судҳо нисбати 699 ҳолат ҷазои маъмурӣ таъин карда, 5 парвандаро қатъ кардаанд. Маблағи умумии ҷаримаҳои муқарраршуда 5 миллиону 97 ҳазору 96 сомониро ташкил додааст.
Ин нуктаро раиси Суди олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Рустам Мирзозода 21 июл зимни нишасти матбуотӣ баён дошт. Ба гуфтаи ӯ, шумораи парвандаҳои маъмурии марбут ба нақзи қонуни танзим дар шаш моҳи соли ҷорӣ нисбат ба ҳамин давраи соли 2025 коҳиш ёфтааст. Ӯ гуфт, дар муқоиса бо нимсолаи аввали соли гузашта, теъдоди чунин парвандаҳо 255 адад камтар мебошад, ки аз беҳтар шудани сатҳи риояи талаботи қонун аз ҷониби шаҳрвандон шаҳодат медиҳад.
Бо вуҷуди коҳиш ёфтани шумораи парвандаҳо, маблағи умумии ҷаримаҳои таъиншуда дар соли ҷорӣ ҳамоно дар сатҳи баланд боқӣ мондааст. Тибқи омор, ба ҳисоби миёна ба ҳар як ҳуқуқвайронкунанда беш аз 7 ҳазор сомонӣ ҷарима рост меояд.
Нисбати ҳамаи ин қонуншиканиҳо судҳо 699 парвандаро баррасӣ намуда, ҷаримаҳо таъин кардаанд. Тибқи моддаи 481-и Кодекси ҳуқуқвайронкунии маъмурӣ, барои мансабдорон ҷарима ба андозаи 550 нишондиҳанда (42 ҳазору 900 сомонӣ) муқаррар шудааст.
Бояд гуфт, ки соли 2024 бо қабули тағйиру иловаҳо ҷазо барои нақзи қонун боз ҳам сангинтар, аз 8 ҳазору 640 сомонӣ то 216 ҳазор сомонӣ, гардидааст.
ТАЪСИРИ МУСБАТИ ҚОНУН БА ЗИНДАГИИ МАРДУМ
Таҳлилгарон бар он назаранд, ки таҷрибаи татбиқи қонун нишон медиҳад, ки маҳдуд гардидани хароҷоти зиёдатӣ дар тӯю маъракаҳо имконият фароҳам овардааст, ки шаҳрвандон маблағҳои худро бештар барои сохтмони манзил, таҳсили фарзандон, хизматрасонии тиббӣ ва рушди соҳибкорӣ истифода намоянд. Ин омил ба беҳтар гардидани сатҳи зиндагии аҳолӣ ва таҳкими суботи иҷтимоӣ мусоидат кардааст.
Ҳамзамон, ин нуктаро Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар яке аз суханрониҳояшон таъкид дошта, чунин зикр намуда буданд: “Маҳз ҳамин қонуни миллӣ фарҳанги баргузории ҷашну маросимҳоро ба манфиати мардум баланд бардошт. Қабул ва амали қонуни миллӣ ба беҳтар намудани шароити зиндагии мардум, ободии манзил, вусъати сохтмони манзилҳои истиқоматӣ ва афзоиши муомилоти бонкии шаҳрвандон таъсири мусбат расонд”.
Мухатахассисон борҳо таъкид намудаанд, ки исрофкории барзиёд на танҳо ба як оила, балки ба вазъи иқтисодии ҷомеа таъсири манфӣ расонида, боиси афзоиши қарздорӣ, зиёд шудани фишори молиявӣ ба оилаҳо ва пайдо шудани рақобати носолим дар баргузории маъракаҳо мегардад. Аз ин рӯ, онҳо пешгирии исрофкориро яке аз омилҳои муҳими таъмини суботи иҷтимоӣ ва рушди устувори кишвар мешуморанд.
ИСРОФКОРӢ АЗ НИГОҲИ ДИНИ ИСЛОМ
Мутахассисони соҳаи дин низ борҳо таъкид намудаанд, ки исрофкорӣ аз нигоҳи динӣ низ нодуруст аст. Тавре Саъдуллозода Аҳмадҷон, мутахассиси Маркази исломшиносӣ дар назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, зикр менамояд, бо таваҷҷуҳ бо манбаъҳои дини мубини ислом дастархони пурдабдаба дар рӯзҳои ид ва зиёдаравию исрофкорӣ дуруст нест.
- Сайри таърихи садри ислом ва таваҷҷуҳ ба манобеи аслии дини мубини ислом - Қуръони карим ва суннати набавӣ гувоҳ аст, ки густурдани дастурхони пурдабдаба дар рӯзҳои ид ва дар маҷмуъ, зиёдаравию исрофкорӣ, ҳаргиз хоси талаботи шариати дини мубини ислом нест. Зеро Қуръон сароҳатан баён медорад, ки шахси мусулмон бояд аз неъматҳои Парвардигор оқилона истифода кардаву ҳаргиз ба исрофу зиёдаравӣ роҳ надиҳад, - мегӯяд ин мутахассис.
Ӯ аз оятҳои Қуръони карим мисол оварда, чунин мегӯяд: “Исроф макунед, ки Худованд исрофкоронро дӯст намедорад” (сураи “Анъом” ояти 141). Дар ин замина, Парвардигор мефармояд, ки ҳеҷ фарде ва миллате ҳидоят намеёбад, магар ин ки дар масрафи моддиёту маънавиёт аз исрофу табзир худдорӣ кунад: “Ҳамоно Худо касеро, ки аз ҳадгузарандаи дурӯғгӯ бошад, роҳ наменамояд” (сураи “Ғофир” ояти 28).”
Ҳамзамон, ба гуфтаи номбурда, дар ҷомеаи муосир риояи муқаррароти Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи танзими ҷашну маросим дар Ҷумҳурии Тоҷикистон” ва ривоҷ додани ҷаҳонбинии исломии муътадил дар робита ба исрофкорӣ ва масрафоти беҳуда, воситаи муҳиммест барои таҳкими суботи ҷомеа, тақвияти тафоҳум миёни табақаҳои иҷтимоӣ ва ҳифзи неъматҳои иқтисодию табиӣ барои наслҳои оянда.
НАТИҶАҲО ЧӢ ГУНААНД?
Таҳлилҳо нишон медиҳанд, ки Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи танзими ҷашну маросим дар Ҷумҳурии Тоҷикистон” дар коҳиш додани исрофкорӣ, баланд бардоштани фарҳанги сарфаю сариштакорӣ ва беҳтар гардидани сатҳу сифати зиндагии аҳолӣ нақши назаррас дорад. Коҳиш ёфтани шумораи ҳуқуқвайронкуниҳо ва маъракаҳои серхароҷот баёнгари ин гуфтаҳост.
Вале бо вуҷуди натиҷаҳои мусбат, ҳанӯз ҳам ҳолатҳои вайрон кардани талаботи қонун аз ҷониби шаҳрвандон ҷой доранд. Мутахассисон бар ин назаранд, ки мақомоти назораткунанда бояд бештар ҳамчун мушовирони ҷомеа фаъолият намуда, ба шаҳрвандон дар дуруст ташкил намудани ҷашну маросимҳо мусоидат намоянд. Ба назари Саъдуллозода Аҳмадҷон, мақомоти назораткунандаи раванди татбиқи қонуни мазкурро лозим аст, то бо мардум ба он дараҷае наздик бошанд, ки оилаҳои соҳибҷашн ва азодор дар шахсияти онҳо мушовирони хайрхоҳро бинанд ва маъракаҳои худро бо маслиҳати онҳо тарзе ташкил кунанд, ки на ба “обрӯ”-и хонавода зараре расад, на талаботи қонун вайрон гардад.
Фарзонаи УМАРАЛӢ, “ҶТ”
КАДОМ МИНТАҚАҲО БЕШТАР ҚОНУНШИКАНАНД?
Дар нимсолаи аввали соли 2026 нишондиҳандаҳои нақзи Қонун “Дар бораи танзими ҷашну маросим” дар манотиқи гуногуни кишвар якхел набуда, садри ҷадвали қонуншиканиҳоро вилоятҳои Суғду Хатлон ва маъракаҳои тӯйи арӯсӣ ишғол менамоянд. Дар ин бора Фаррухулло Олимзода, муовини раиси Кумитаи дин, танзими анъана ва ҷашну марсоими назди Ҳукумати кишвар зимни нишасти матбуотӣ омори расмиро пешниҳод кард.
Бино ба иттилои манбаъ, дар шаш моҳи аввали соли ҷорӣ дар саросари ҷумҳурӣ 704 ҳолати қонуншиканӣ сабт шудааст, ки аз онҳо 254 ҳолат дар вилояти Суғд, 215 ҳолат дар вилояти Хатлон, 134 ҳолат дар ноҳияҳои тобеи ҷумҳурӣ, 80 ҳолат дар шаҳри Душанбе ва 21 ҳолат дар ВМКБ ба қайд гирифта шудаанд. Аз ин шумора 699 парвандаи ҳуқуқвайронкунии маъмурӣ баррасӣ ва 5 ҳолат қатъ гардидааст.
Фаррухулло Олимзода ҳамзамон зикр намуд, ки бештари қонуншиканиҳо ба моддаи 12-и қонун марбут буда, 101 ҳолат ба тӯйи домодию арӯсӣ, 54 ҳолат ба маросими дафну азодорӣ, 36 ҳолат ба маросими ҳаҷ ва умра, 41 ҳолат ба ҷашни зодрӯзҳо, 31 ҳолат ба хатнасур ва маросимҳои таваллуд, 16 ҳолат ба тартиби хидматрасонии тарабхонаҳо ва 89 ҳолат ба вақт ва давомнокии маъракаҳо рост меоянд. Илова бар ин, 234 ҳолати дигар вобаста ба моддаи 18, яъне уҳдадории шахсони воқеӣ ва ҳуқуқӣ ҳангоми гузарондани ҷашну маросим, сабт шудааст. Роҳбарияти Кумита таъкид мекунад, ки санҷишҳо ва рейдҳо барои риояи қонун мунтазам идома доранд.
ЧАНД МАНСАБДОР ҚОНУНИ ТАНЗИМРО НАҚЗ КАРДААНД?
Дар ин миён ба қайд гирифтани нақзи қонуни танзим аз ҷониби мансабдорон низ ба назар мерасад. Дар нимсолаи аввали соли 2026 дар Тоҷикистон 8 ҳолати нақзи Қонун “Дар бораи танзими ҷашну маросим” аз ҷониби шахсони мансабдор ба қайд гирифта шудааст.
Ба гуфтаи муовини раиси Кумитаи дин Фаррухулло Олимзода, аз ин шумора 3 хидматчии давлатӣ, 1 корманди мақомоти ҳифзи ҳуқуқ ва 4 роҳбари муассисаву ташкилот қонунро вайрон кардаанд.
Илова бар мансабдорон, намояндагони дигар соҳаҳо низ ба қонуншиканӣ роҳ додаанд. Аз ҷумла, роҳбарон ва маъмурони тарабхонаҳо - 6 ҳолат, омӯзгорон - 5 ҳолат, соҳибкорон - 4 ҳолат, табибон - 3 ҳолат, ходимони дин ва донишҷӯён - ҳар кадом 1 ҳолат ба қайд гирифта шудааст. Ҳолатҳои қонуншиканӣ дар байни кормандони мақомоти андоз ва сохторҳои дохилӣ низ ошкор шудаанд.
ҲУҚУҚВАЙРОНКУНИҲОИ МАЪМУРӢ НИЗ АФЗОИШ ЁФТААСТ
Ҳамзамон, ба иттилои Кумитаи дин дар нимсолаи аввали соли 2026, дар ҳудуди кишвар вобаста ба риоя нашудани талаботи Қонун “Дар бораи танзими ҷашну маросим” 704 парвандаи ҳуқуқвайронкунии маъмурӣ баррасӣ шудааст. Ин нишондиҳанда нисбат ба ҳамин давраи соли гузашта (630 ҳолат) 74 ҳолат зиёд мебошад.
Барои назорат ва риояи қонун аз ҷониби комиссияҳои доимии маҳаллӣ 8 ҳазору 661 рейди муштарак гузаронида шудааст, ки бештари онҳо ба шаҳру ноҳияҳои тобеи ҷумҳурӣ (2784) ва шаҳри Душанбе (2337) рост меоянд.
Аз рӯи парвандаҳои баррасишуда судҳо нисбати 699 ҳолат ҷазои маъмурӣ таъин карда, 5 парвандаро қатъ кардаанд. Маблағи умумии ҷаримаҳои муқарраршуда 5 миллиону 97 ҳазору 96 сомониро ташкил додааст.
Ин нуктаро раиси Суди олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Рустам Мирзозода 21 июл зимни нишасти матбуотӣ баён дошт. Ба гуфтаи ӯ, шумораи парвандаҳои маъмурии марбут ба нақзи қонуни танзим дар шаш моҳи соли ҷорӣ нисбат ба ҳамин давраи соли 2025 коҳиш ёфтааст. Ӯ гуфт, дар муқоиса бо нимсолаи аввали соли гузашта, теъдоди чунин парвандаҳо 255 адад камтар мебошад, ки аз беҳтар шудани сатҳи риояи талаботи қонун аз ҷониби шаҳрвандон шаҳодат медиҳад.
Бо вуҷуди коҳиш ёфтани шумораи парвандаҳо, маблағи умумии ҷаримаҳои таъиншуда дар соли ҷорӣ ҳамоно дар сатҳи баланд боқӣ мондааст. Тибқи омор, ба ҳисоби миёна ба ҳар як ҳуқуқвайронкунанда беш аз 7 ҳазор сомонӣ ҷарима рост меояд.
Нисбати ҳамаи ин қонуншиканиҳо судҳо 699 парвандаро баррасӣ намуда, ҷаримаҳо таъин кардаанд. Тибқи моддаи 481-и Кодекси ҳуқуқвайронкунии маъмурӣ, барои мансабдорон ҷарима ба андозаи 550 нишондиҳанда (42 ҳазору 900 сомонӣ) муқаррар шудааст.
Бояд гуфт, ки соли 2024 бо қабули тағйиру иловаҳо ҷазо барои нақзи қонун боз ҳам сангинтар, аз 8 ҳазору 640 сомонӣ то 216 ҳазор сомонӣ, гардидааст.
ТАЪСИРИ МУСБАТИ ҚОНУН БА ЗИНДАГИИ МАРДУМ
Таҳлилгарон бар он назаранд, ки таҷрибаи татбиқи қонун нишон медиҳад, ки маҳдуд гардидани хароҷоти зиёдатӣ дар тӯю маъракаҳо имконият фароҳам овардааст, ки шаҳрвандон маблағҳои худро бештар барои сохтмони манзил, таҳсили фарзандон, хизматрасонии тиббӣ ва рушди соҳибкорӣ истифода намоянд. Ин омил ба беҳтар гардидани сатҳи зиндагии аҳолӣ ва таҳкими суботи иҷтимоӣ мусоидат кардааст.
Ҳамзамон, ин нуктаро Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар яке аз суханрониҳояшон таъкид дошта, чунин зикр намуда буданд: “Маҳз ҳамин қонуни миллӣ фарҳанги баргузории ҷашну маросимҳоро ба манфиати мардум баланд бардошт. Қабул ва амали қонуни миллӣ ба беҳтар намудани шароити зиндагии мардум, ободии манзил, вусъати сохтмони манзилҳои истиқоматӣ ва афзоиши муомилоти бонкии шаҳрвандон таъсири мусбат расонд”.
Мухатахассисон борҳо таъкид намудаанд, ки исрофкории барзиёд на танҳо ба як оила, балки ба вазъи иқтисодии ҷомеа таъсири манфӣ расонида, боиси афзоиши қарздорӣ, зиёд шудани фишори молиявӣ ба оилаҳо ва пайдо шудани рақобати носолим дар баргузории маъракаҳо мегардад. Аз ин рӯ, онҳо пешгирии исрофкориро яке аз омилҳои муҳими таъмини суботи иҷтимоӣ ва рушди устувори кишвар мешуморанд.
ИСРОФКОРӢ АЗ НИГОҲИ ДИНИ ИСЛОМ
Мутахассисони соҳаи дин низ борҳо таъкид намудаанд, ки исрофкорӣ аз нигоҳи динӣ низ нодуруст аст. Тавре Саъдуллозода Аҳмадҷон, мутахассиси Маркази исломшиносӣ дар назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, зикр менамояд, бо таваҷҷуҳ бо манбаъҳои дини мубини ислом дастархони пурдабдаба дар рӯзҳои ид ва зиёдаравию исрофкорӣ дуруст нест.
- Сайри таърихи садри ислом ва таваҷҷуҳ ба манобеи аслии дини мубини ислом - Қуръони карим ва суннати набавӣ гувоҳ аст, ки густурдани дастурхони пурдабдаба дар рӯзҳои ид ва дар маҷмуъ, зиёдаравию исрофкорӣ, ҳаргиз хоси талаботи шариати дини мубини ислом нест. Зеро Қуръон сароҳатан баён медорад, ки шахси мусулмон бояд аз неъматҳои Парвардигор оқилона истифода кардаву ҳаргиз ба исрофу зиёдаравӣ роҳ надиҳад, - мегӯяд ин мутахассис.
Ӯ аз оятҳои Қуръони карим мисол оварда, чунин мегӯяд: “Исроф макунед, ки Худованд исрофкоронро дӯст намедорад” (сураи “Анъом” ояти 141). Дар ин замина, Парвардигор мефармояд, ки ҳеҷ фарде ва миллате ҳидоят намеёбад, магар ин ки дар масрафи моддиёту маънавиёт аз исрофу табзир худдорӣ кунад: “Ҳамоно Худо касеро, ки аз ҳадгузарандаи дурӯғгӯ бошад, роҳ наменамояд” (сураи “Ғофир” ояти 28).”
Ҳамзамон, ба гуфтаи номбурда, дар ҷомеаи муосир риояи муқаррароти Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи танзими ҷашну маросим дар Ҷумҳурии Тоҷикистон” ва ривоҷ додани ҷаҳонбинии исломии муътадил дар робита ба исрофкорӣ ва масрафоти беҳуда, воситаи муҳиммест барои таҳкими суботи ҷомеа, тақвияти тафоҳум миёни табақаҳои иҷтимоӣ ва ҳифзи неъматҳои иқтисодию табиӣ барои наслҳои оянда.
НАТИҶАҲО ЧӢ ГУНААНД?
Таҳлилҳо нишон медиҳанд, ки Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи танзими ҷашну маросим дар Ҷумҳурии Тоҷикистон” дар коҳиш додани исрофкорӣ, баланд бардоштани фарҳанги сарфаю сариштакорӣ ва беҳтар гардидани сатҳу сифати зиндагии аҳолӣ нақши назаррас дорад. Коҳиш ёфтани шумораи ҳуқуқвайронкуниҳо ва маъракаҳои серхароҷот баёнгари ин гуфтаҳост.
Вале бо вуҷуди натиҷаҳои мусбат, ҳанӯз ҳам ҳолатҳои вайрон кардани талаботи қонун аз ҷониби шаҳрвандон ҷой доранд. Мутахассисон бар ин назаранд, ки мақомоти назораткунанда бояд бештар ҳамчун мушовирони ҷомеа фаъолият намуда, ба шаҳрвандон дар дуруст ташкил намудани ҷашну маросимҳо мусоидат намоянд. Ба назари Саъдуллозода Аҳмадҷон, мақомоти назораткунандаи раванди татбиқи қонуни мазкурро лозим аст, то бо мардум ба он дараҷае наздик бошанд, ки оилаҳои соҳибҷашн ва азодор дар шахсияти онҳо мушовирони хайрхоҳро бинанд ва маъракаҳои худро бо маслиҳати онҳо тарзе ташкил кунанд, ки на ба “обрӯ”-и хонавода зараре расад, на талаботи қонун вайрон гардад.
Фарзонаи УМАРАЛӢ, “ҶТ”














Эзоҳи худро нависед