ҶАВОНОН
Душанбе 27 Июл 2026 05:19
Баҳори соли 2024. Беш аз ҳазору ҳаштсад кӯдак аз назди доварони кастинг барои таҳияи филми “Моҳӣ дар шаст” гузашта буданд. Ҳар яке бо орзуи иштирок дар филм ва нишон додани истеъдоди воқеии худ меомад, бо сад орзуву ҳавас ва хаёлҳои зебо. Аммо коргардон ҳамоно дар ҷустуҷӯи қаҳрамоне буд, ки тавонад дарду умед, ҷасорату самимияти қаҳрамони асосӣ- Далерро бидуни сохтакорӣ ба тамошобин расонад. Наврасе, ки дар саҳнаи филм зиндагӣ кунад ва воқеӣ бошад. Бо ин мақсад коргардон ҳамчунон ба ҷустуҷӯ идома медод. Рӯзҳо мегузаштанд, вале нақши асосӣ ҳанӯз соҳиби худро наёфта буд.
Дар ҳамин миён, як кӯдаки тақрибан 8-сола оромона ба назди доварон наздик шуд. Дар чеҳрааш на ҳаяҷони зиёде дида мешуду на талоши ба ҳар қимат ҳунарманд шудан. Ӯ ба кастинг танҳо бо хоҳиши устодонаш омада буд, то маҳораташро бисанҷад. Орзуи кӯдакӣ ӯро на ба саҳнаи синамо, балки ба дунёи тиҷорат мебурд ва он рӯз ҳатто тасаввур намекард, ки ҳамин чанд дақиқа метавонад сарнавишташро дигар кунад.
Аммо маҳз ҳамин кӯдаки орому бидуни беқарориҳо тавонист таваҷҷуҳи коргардонро ба худ ҷалб намояд. Пас аз иҷрои супоришҳои кастинг маълум шуд, ки ҷустуҷӯи тулонӣ ба поён расид ва қаҳрамони асосии филм ёфт шуд. Аз ҳамон рӯз роҳи зиндагии Абдулло Абдураҳимзода бо филми “Моҳӣ дар шаст” пайванд хӯрд ва дӯстиву ҳамкории ӯ бо гурӯҳи эҷодӣ оғоз гардид.
Ин наврас баъди ба осонӣ иҷро намудани супоришҳои коргардон аз кастинг гузашт ва соҳиби нақши асосӣ - Далер шуд. Яке аз омилҳои интихоб шуданаш ба ин нақш наздик будани хислату рафторҳои ҳар ду ба ҳам ва муҳите буд, ки Абдулло дар он ба воя мерасид. Ин монандӣ ба ҳунарманд кумак кард, ки зуд ба нақш ворид шуда, онро хеле табиӣ иҷро намояд. Ӯ эҳсосоти Далерро хуб дарк мекард, зеро худ низ дур аз модари танҳояш дар Муассисаи давлатии таҳсилоти миёнаи умумии “Мактаб-интернати №1 барои кӯдакони бепарастор”-и шаҳри Душанбе тарбия меёфт.
- Ман қасди актёр шудан надоштам ва танҳо бо маслиҳати устодонам ба кастинг омада будам, аммо чун коргардон маро аз миёни нафарони зиёде интихоб кард, хело хушҳол шудам. Вақте фаҳмидам, ки маҳз маро интихоб кардаанд, дар ман ҳисси кунҷковӣ пайдо шуд, ки наворбардорӣ чӣ гуна мегузарад ва ҳамин гуна роҳи ман ба филм боз шуд, - мегӯяд ӯ.
Шояд касе он замон гумон намекард, ки ин филм баъди ба экран баромадан зуд ба дилҳо роҳ меёбад. Он дарду ранҷ ва умеду боварҳои як кӯдаки хурдсолро тавассути як сафари пурмоҷаро ва бо иҷрои бисёр ҳам самимӣ миёни бозингарон ба риштаи тасвир мекашад. Аз меҳрубонӣ ва зиндагии модарони гуногун қисса кардаву ҳатто метавонад тамошобинро ба гиря оварад. Пас аз ҳар намоиш садои таҳсину офаринҳо ба ин қаҳрамон баланд бишаваду дастовардҳои зиёдеро барояш ҳадя созад.
Филми ҳунарии “Моҳӣ дар шаст” аз ҷониби киностудияи “Довфилм” дар ҳамкорӣ бо Муассисаи давлатии “Тоҷикфилм” ва ширкати телевизионии “Ifilm”-и Ҷумҳурии Исломии Эрон, ширкати эронии тиҷоратии “Сикоп” наворбардорӣ шудааст. Ин филм аз рӯи филмномаи Бахтиёр Каримов баҳору тобистони соли 2024 давоми 40 шабонарӯз дар шаҳру ноҳияҳои Бӯстон, Айнӣ, Панҷакент, Муъминобод, Ваҳдат, Норак ва Душанбе ба навор гирифта шуда, барои нақшофарӣ беҳтарин ҳунарпешагони Тоҷикистон, Русия ва Эрон ҷалб карда шуданд. Абдулло Абдураҳимзода (нахустин бор дар экран), Сайёра Сафарӣ ва Хуршед Мустафоев нақшҳои марказиро офаридаанд.
Ин филм то кунун дар 13 ҷашнвораи байналмилалӣ ширкат варзида, соҳиби 9 ҷоизаи бонуфуз гардидааст. Аз ҷумла, ҷоизаи “Беҳтарин нақши мардона” дар XXI Ҷашнвораи байналмилалии “Дар ҳалқаи оила” дар шаҳри Ярославли Русия дар соли равон. Ҳамчунин, ҷоизаи “Беҳтарин нақши мардона” ба Хуршед Мустафоев барои иҷрои нақши Самад ва инчунин ба Абдулло Абдураҳимзода барои иҷрои нақши Далер дар Ҷашнвораи байналмилалии филмҳои Созмони Ҳамкории Шанхай (СҲШ), ки аз 16 то 19 июли соли 2026 дар шаҳри Чолпон-Атаи Ҷумҳурии Қирғизистон баргузор шуд.
Абдулло Абдураҳимзода, иҷрокунандаи нақши Далер, ки ҳоло 10 сол дорад, аз он ёдовар шуд, ки коргардон зимни банаворгирии филм кумакаш мекард. Аз ҷумла, дар шинохти Далер, ки ӯ чӣ гуна кӯдак аст ва чӣ хел тақдири вазнин дорад, Абдулло мегӯяд: “Кӯшиш мекардам, ки саҳнаҳоро хуб ва табиӣ иҷро кунам. Тасаввур мекардам, ки агар худам дар ҷои Далер мебудам ва ба ҷустуҷӯи модарам мебаромадам, чӣ кор мекардаму чӣ эҳсосоте медоштам. Рафтору хислати худам, яъне устуворию гарданшахӣ, ба ман кумак кард, то хислатҳои ӯро самимӣ нишон бидиҳам. Ман дар экран худам будам”.
Ин қаҳрамон аз раванди ин филм хотираҳои хубе дорад. Вақте дар бораи онҳо ҳарф мезанад, чашмонаш медурахшаду маълум мегардад, ки ба аҳли гурӯҳ дар он замон, махсусан ҳамбозигарон одат кардааст ва замони ба охир расидани филм нороҳат низ шудааст.
- Аз коргардон Муҳиддин Музаффар, ҳамбозигаронам Хуршед Мустафоев ва Сайёра Сафарӣ бисёр миннатдор ҳастам, ки фазои филмбардориро бо ҳузури худ дигаргун сохтанд ва ёриам расониданд, ки худро танҳо ҳис накунам ва аз саҳнаҳои душвор наҳаросам. Ман онҳоро хело дӯст доштам ва агар дигарбора имкони бозӣ бо онҳоро пайдо кунам, хело хушҳол хоҳам буд, - иброз дошт ин наврас.
Қаҳрамони мо гуфт, ки филми мазкур на танҳо ӯро миёни дигарон муаррифӣ кард, балки зиндагии пасипардагии ӯро ҳам ба куллӣ дигаргун сохт. Тавре таъкид дошт: “Муносибати дӯстонам пас аз ин филм бо ман хело хубтар шуд. Онҳо маро бо нахустин нақшам табрик мекарданд ва саволҳо медоданд, ки наворбардорӣ чӣ гуна буд. Аммо ман худамро ситора ҳис намекунам ва намехоҳам мағрур шавам. Ман ҳамон Абдуллои пештараам, бо дӯстонам мисли пештара бозӣ мекунам ва дарсамро мехонам. Нақш бозидан ва ҷоиза гирифтан маънои онро надорад, ки аз дигарон боло ҳастам”.
Тавре модараш Бибизарафо Бобохонова қайд намуд, замоне ки писараш дар наворбардории филм банд ва аз ӯ дур буд, каме нигарониҳо дошт.
- Нигаронии асосии ман саломатии ӯ ва реҷаи рӯзаш буд. Кор дар синамо барои кӯдаки 8-сола фишори руҳиву ҷисмонӣ буд. Вале вақте медидам, ки ӯ нотарсона ва бо масъулият ба кор часпидааст, дилам ором шуд ва фаҳмидам, ки бояд танҳо такягоҳаш бошам. Дар муддати аз ман дур буданаш чанд маротиба ба дидани ӯ рафтам ва дилам бештар пур шуд, ки ҳама чиз хуб аст, - гуфт модари Абдулло.
Ӯ афзуд, ки баъди дидани филм ва бозии фарзандаш вуҷудаш саршор аз эҳсосҳои гуногун буд. Саҳнаҳое, ки Далер танҳоӣ, бекасӣ ва дарди дурӣ аз модарро эҳсос мекард, барояш хеле вазнин буданд.
- Ҳарчанд медонистам, ки ин танҳо филм ва нақш аст, вале дили модаронаам тоқат намекард. Махсусан, саҳнаи охири филм маро сахт ба андеша водор намуд. Чашмонам пури ашк мешуд, вақте медидам, ки чӣ гуна як модар метавонад фарзанди худро дар ҷое гузораду аз ҳолу аҳвол ва зиндагии ӯ огоҳ набошад. Абдулло ин эҳсосотро чунон бо сӯзу гудоз нишон дод, ки ман дар экран на танҳо писари худам, балки тақдири ҳазорон кӯдакони ниёзманд ба меҳри модарро дидам. Ҳарчанд писарамро дар мактаб-интернат аз сабаби набудани шароит ва дуруст ба воя расидани ӯ гузошта будам, вале доимо аз ҳолу аҳвол ва рафти дарсхониаш огоҳ ва бо муаллимон доимо дар тамос будам, - таъкид месозад модари Далер.
Қаҳрамони кӯчаки мо Абдулло, ки айни замон хонандаи синфи 4-и Муассисаи таълимии хусусии “Литсейи Раҳнамо” мебошад, маҳз баъди ҳунарнамоӣ дар филми мазкур имкон пайдо кард, ки аз зумраи хонандагони ин литсей бошад. Ӯ аз ин тағйироти хушоянд дар зиндагии худ хушҳол буда, мехоҳад бештари вақти худ-ро ба хониши китобҳои гуногун бахшаду ҳамзамон забон омӯзад ва таҳсили хуб дошта бошад.
- То ин филм дар бораи актёрӣ фикр намекардам, вале акнун, ки ин оламро дидам, синамо бароям хеле азиз шуд. Мехоҳам дар оянда ҳам дар филмҳои хубу ҷиддӣ нақш бозам ва маҳоратамро бештар кунам. Синамо ба ман имконият дод, ки ҷаҳонбинӣ ва қувваи худамро бисанҷам. Ҳамзамон, дар оянда ба соҳибкорӣ низ машғул шуданиам, - изҳор дошт Абдулло.
Модари Далер ба падару модароне, ки фарзандонашон ба санъат ва синамо таваҷҷуҳ доранд, маслиҳат медиҳад, ки ҳеҷ гоҳ пеши роҳи шавқу истеъдоди кӯдакро нагиранд ва ба қувваи онҳо бовар кунанд. Ӯ чунин илова кард:
- Баъзе кӯдакон бештар аз оне ҳастанд, ки мо тасаввур мекунем. Агар устодон ягон хислати хубро дар фарзанди шумо бинанд ва маслиҳат диҳанд, таваккал кунед. Нақши мо, падару модарон танҳо роҳнамоӣ, дастгирӣ ва аз ҳама муҳимаш нигоҳ доштани хоксорӣ дар вуҷуди кӯдак аст, то ки баъди муваффақиятҳо ҳавобаланд нашаванд.
Имрӯз ин ситораи кӯчаки синамои тоҷик бо чандин ҷоизаҳо қадрдонӣ шудааст ва ифтихори синамои муосири тоҷик аст. Ӯ нақши кӯдакеро бозид, ки доимо дар орзуи хонаи обод ва оғӯши гарми модар аст. Вале ин қиссаи синамоӣ ба ҳаёти воқеии Абдулло низ монанд афтодааст. Қаҳрамони хурдсоли мо ҳамроҳи модари заҳматкашаш то ҳол натавонистаанд, ки дар зиндагии воқеӣ соҳиби сарпаноҳ ва хонаи шахсии худ бошанд.
Гулафшон КАРИМОВА, “ҶТ”
Дар ҳамин миён, як кӯдаки тақрибан 8-сола оромона ба назди доварон наздик шуд. Дар чеҳрааш на ҳаяҷони зиёде дида мешуду на талоши ба ҳар қимат ҳунарманд шудан. Ӯ ба кастинг танҳо бо хоҳиши устодонаш омада буд, то маҳораташро бисанҷад. Орзуи кӯдакӣ ӯро на ба саҳнаи синамо, балки ба дунёи тиҷорат мебурд ва он рӯз ҳатто тасаввур намекард, ки ҳамин чанд дақиқа метавонад сарнавишташро дигар кунад.
Аммо маҳз ҳамин кӯдаки орому бидуни беқарориҳо тавонист таваҷҷуҳи коргардонро ба худ ҷалб намояд. Пас аз иҷрои супоришҳои кастинг маълум шуд, ки ҷустуҷӯи тулонӣ ба поён расид ва қаҳрамони асосии филм ёфт шуд. Аз ҳамон рӯз роҳи зиндагии Абдулло Абдураҳимзода бо филми “Моҳӣ дар шаст” пайванд хӯрд ва дӯстиву ҳамкории ӯ бо гурӯҳи эҷодӣ оғоз гардид.
Ин наврас баъди ба осонӣ иҷро намудани супоришҳои коргардон аз кастинг гузашт ва соҳиби нақши асосӣ - Далер шуд. Яке аз омилҳои интихоб шуданаш ба ин нақш наздик будани хислату рафторҳои ҳар ду ба ҳам ва муҳите буд, ки Абдулло дар он ба воя мерасид. Ин монандӣ ба ҳунарманд кумак кард, ки зуд ба нақш ворид шуда, онро хеле табиӣ иҷро намояд. Ӯ эҳсосоти Далерро хуб дарк мекард, зеро худ низ дур аз модари танҳояш дар Муассисаи давлатии таҳсилоти миёнаи умумии “Мактаб-интернати №1 барои кӯдакони бепарастор”-и шаҳри Душанбе тарбия меёфт.
- Ман қасди актёр шудан надоштам ва танҳо бо маслиҳати устодонам ба кастинг омада будам, аммо чун коргардон маро аз миёни нафарони зиёде интихоб кард, хело хушҳол шудам. Вақте фаҳмидам, ки маҳз маро интихоб кардаанд, дар ман ҳисси кунҷковӣ пайдо шуд, ки наворбардорӣ чӣ гуна мегузарад ва ҳамин гуна роҳи ман ба филм боз шуд, - мегӯяд ӯ.
Шояд касе он замон гумон намекард, ки ин филм баъди ба экран баромадан зуд ба дилҳо роҳ меёбад. Он дарду ранҷ ва умеду боварҳои як кӯдаки хурдсолро тавассути як сафари пурмоҷаро ва бо иҷрои бисёр ҳам самимӣ миёни бозингарон ба риштаи тасвир мекашад. Аз меҳрубонӣ ва зиндагии модарони гуногун қисса кардаву ҳатто метавонад тамошобинро ба гиря оварад. Пас аз ҳар намоиш садои таҳсину офаринҳо ба ин қаҳрамон баланд бишаваду дастовардҳои зиёдеро барояш ҳадя созад.
Филми ҳунарии “Моҳӣ дар шаст” аз ҷониби киностудияи “Довфилм” дар ҳамкорӣ бо Муассисаи давлатии “Тоҷикфилм” ва ширкати телевизионии “Ifilm”-и Ҷумҳурии Исломии Эрон, ширкати эронии тиҷоратии “Сикоп” наворбардорӣ шудааст. Ин филм аз рӯи филмномаи Бахтиёр Каримов баҳору тобистони соли 2024 давоми 40 шабонарӯз дар шаҳру ноҳияҳои Бӯстон, Айнӣ, Панҷакент, Муъминобод, Ваҳдат, Норак ва Душанбе ба навор гирифта шуда, барои нақшофарӣ беҳтарин ҳунарпешагони Тоҷикистон, Русия ва Эрон ҷалб карда шуданд. Абдулло Абдураҳимзода (нахустин бор дар экран), Сайёра Сафарӣ ва Хуршед Мустафоев нақшҳои марказиро офаридаанд.
Ин филм то кунун дар 13 ҷашнвораи байналмилалӣ ширкат варзида, соҳиби 9 ҷоизаи бонуфуз гардидааст. Аз ҷумла, ҷоизаи “Беҳтарин нақши мардона” дар XXI Ҷашнвораи байналмилалии “Дар ҳалқаи оила” дар шаҳри Ярославли Русия дар соли равон. Ҳамчунин, ҷоизаи “Беҳтарин нақши мардона” ба Хуршед Мустафоев барои иҷрои нақши Самад ва инчунин ба Абдулло Абдураҳимзода барои иҷрои нақши Далер дар Ҷашнвораи байналмилалии филмҳои Созмони Ҳамкории Шанхай (СҲШ), ки аз 16 то 19 июли соли 2026 дар шаҳри Чолпон-Атаи Ҷумҳурии Қирғизистон баргузор шуд.
Абдулло Абдураҳимзода, иҷрокунандаи нақши Далер, ки ҳоло 10 сол дорад, аз он ёдовар шуд, ки коргардон зимни банаворгирии филм кумакаш мекард. Аз ҷумла, дар шинохти Далер, ки ӯ чӣ гуна кӯдак аст ва чӣ хел тақдири вазнин дорад, Абдулло мегӯяд: “Кӯшиш мекардам, ки саҳнаҳоро хуб ва табиӣ иҷро кунам. Тасаввур мекардам, ки агар худам дар ҷои Далер мебудам ва ба ҷустуҷӯи модарам мебаромадам, чӣ кор мекардаму чӣ эҳсосоте медоштам. Рафтору хислати худам, яъне устуворию гарданшахӣ, ба ман кумак кард, то хислатҳои ӯро самимӣ нишон бидиҳам. Ман дар экран худам будам”.
Ин қаҳрамон аз раванди ин филм хотираҳои хубе дорад. Вақте дар бораи онҳо ҳарф мезанад, чашмонаш медурахшаду маълум мегардад, ки ба аҳли гурӯҳ дар он замон, махсусан ҳамбозигарон одат кардааст ва замони ба охир расидани филм нороҳат низ шудааст.
- Аз коргардон Муҳиддин Музаффар, ҳамбозигаронам Хуршед Мустафоев ва Сайёра Сафарӣ бисёр миннатдор ҳастам, ки фазои филмбардориро бо ҳузури худ дигаргун сохтанд ва ёриам расониданд, ки худро танҳо ҳис накунам ва аз саҳнаҳои душвор наҳаросам. Ман онҳоро хело дӯст доштам ва агар дигарбора имкони бозӣ бо онҳоро пайдо кунам, хело хушҳол хоҳам буд, - иброз дошт ин наврас.
Қаҳрамони мо гуфт, ки филми мазкур на танҳо ӯро миёни дигарон муаррифӣ кард, балки зиндагии пасипардагии ӯро ҳам ба куллӣ дигаргун сохт. Тавре таъкид дошт: “Муносибати дӯстонам пас аз ин филм бо ман хело хубтар шуд. Онҳо маро бо нахустин нақшам табрик мекарданд ва саволҳо медоданд, ки наворбардорӣ чӣ гуна буд. Аммо ман худамро ситора ҳис намекунам ва намехоҳам мағрур шавам. Ман ҳамон Абдуллои пештараам, бо дӯстонам мисли пештара бозӣ мекунам ва дарсамро мехонам. Нақш бозидан ва ҷоиза гирифтан маънои онро надорад, ки аз дигарон боло ҳастам”.
Тавре модараш Бибизарафо Бобохонова қайд намуд, замоне ки писараш дар наворбардории филм банд ва аз ӯ дур буд, каме нигарониҳо дошт.
- Нигаронии асосии ман саломатии ӯ ва реҷаи рӯзаш буд. Кор дар синамо барои кӯдаки 8-сола фишори руҳиву ҷисмонӣ буд. Вале вақте медидам, ки ӯ нотарсона ва бо масъулият ба кор часпидааст, дилам ором шуд ва фаҳмидам, ки бояд танҳо такягоҳаш бошам. Дар муддати аз ман дур буданаш чанд маротиба ба дидани ӯ рафтам ва дилам бештар пур шуд, ки ҳама чиз хуб аст, - гуфт модари Абдулло.
Ӯ афзуд, ки баъди дидани филм ва бозии фарзандаш вуҷудаш саршор аз эҳсосҳои гуногун буд. Саҳнаҳое, ки Далер танҳоӣ, бекасӣ ва дарди дурӣ аз модарро эҳсос мекард, барояш хеле вазнин буданд.
- Ҳарчанд медонистам, ки ин танҳо филм ва нақш аст, вале дили модаронаам тоқат намекард. Махсусан, саҳнаи охири филм маро сахт ба андеша водор намуд. Чашмонам пури ашк мешуд, вақте медидам, ки чӣ гуна як модар метавонад фарзанди худро дар ҷое гузораду аз ҳолу аҳвол ва зиндагии ӯ огоҳ набошад. Абдулло ин эҳсосотро чунон бо сӯзу гудоз нишон дод, ки ман дар экран на танҳо писари худам, балки тақдири ҳазорон кӯдакони ниёзманд ба меҳри модарро дидам. Ҳарчанд писарамро дар мактаб-интернат аз сабаби набудани шароит ва дуруст ба воя расидани ӯ гузошта будам, вале доимо аз ҳолу аҳвол ва рафти дарсхониаш огоҳ ва бо муаллимон доимо дар тамос будам, - таъкид месозад модари Далер.
Қаҳрамони кӯчаки мо Абдулло, ки айни замон хонандаи синфи 4-и Муассисаи таълимии хусусии “Литсейи Раҳнамо” мебошад, маҳз баъди ҳунарнамоӣ дар филми мазкур имкон пайдо кард, ки аз зумраи хонандагони ин литсей бошад. Ӯ аз ин тағйироти хушоянд дар зиндагии худ хушҳол буда, мехоҳад бештари вақти худ-ро ба хониши китобҳои гуногун бахшаду ҳамзамон забон омӯзад ва таҳсили хуб дошта бошад.
- То ин филм дар бораи актёрӣ фикр намекардам, вале акнун, ки ин оламро дидам, синамо бароям хеле азиз шуд. Мехоҳам дар оянда ҳам дар филмҳои хубу ҷиддӣ нақш бозам ва маҳоратамро бештар кунам. Синамо ба ман имконият дод, ки ҷаҳонбинӣ ва қувваи худамро бисанҷам. Ҳамзамон, дар оянда ба соҳибкорӣ низ машғул шуданиам, - изҳор дошт Абдулло.
Модари Далер ба падару модароне, ки фарзандонашон ба санъат ва синамо таваҷҷуҳ доранд, маслиҳат медиҳад, ки ҳеҷ гоҳ пеши роҳи шавқу истеъдоди кӯдакро нагиранд ва ба қувваи онҳо бовар кунанд. Ӯ чунин илова кард:
- Баъзе кӯдакон бештар аз оне ҳастанд, ки мо тасаввур мекунем. Агар устодон ягон хислати хубро дар фарзанди шумо бинанд ва маслиҳат диҳанд, таваккал кунед. Нақши мо, падару модарон танҳо роҳнамоӣ, дастгирӣ ва аз ҳама муҳимаш нигоҳ доштани хоксорӣ дар вуҷуди кӯдак аст, то ки баъди муваффақиятҳо ҳавобаланд нашаванд.
Имрӯз ин ситораи кӯчаки синамои тоҷик бо чандин ҷоизаҳо қадрдонӣ шудааст ва ифтихори синамои муосири тоҷик аст. Ӯ нақши кӯдакеро бозид, ки доимо дар орзуи хонаи обод ва оғӯши гарми модар аст. Вале ин қиссаи синамоӣ ба ҳаёти воқеии Абдулло низ монанд афтодааст. Қаҳрамони хурдсоли мо ҳамроҳи модари заҳматкашаш то ҳол натавонистаанд, ки дар зиндагии воқеӣ соҳиби сарпаноҳ ва хонаи шахсии худ бошанд.
Гулафшон КАРИМОВА, “ҶТ”
Хабарҳои дигар
Рӯзнома
Эзоҳи худро нависед