ҶОМЕА
Душанбе 16 Ноябр 2026 01:21
12504
Модар. Ин вожа худ як ҷаҳон маънӣ дорад. Вожае, ки бо меҳру муҳаббат, дуои нек, самимият ва қалби бузург пайванд аст. Меҳри модар ҳадду канор надорад ва баъзан ин меҳр аз доираи як хонадон фаротар рафта, дар қалби инсон нисбат ба дигарон низ ҷой мегирад.

Дар Бадахшон модаре бо номи Холбӣ ҳаёт ба сар мебарад, ки 91 баҳори умрро паси сар намуда, бо таҷрибаи гарони зиндагӣ, хотираҳои зиёд ва қалби саршор аз меҳру муҳаббат ба рӯзгори имрӯз менигарад. Ӯ Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмонро фарзанди худ мехонад. Ҷолибу таъсирбахш он аст, ки Сарвари давлат низ ин модари солдидаи кӯҳистониро бо эҳтирому самимият модар мехонанд.

Ин муносибати самимӣ, ки бар пояи эҳтироми мутақобила ва меҳри инсонӣ асос ёфтааст, барои ин модар танҳо як лаҳзаи хушоянд нест, балки эҳсоси гарми модарона ва пайванди маънавиест, ки дар қалби ӯ ҷойгоҳи хос дорад.

Модаре, ки 91 сол умр дидааст, аз зиндагӣ бисёр чизҳоро омӯхтааст. Ӯ рӯзҳои сахту осон, шодиву ғам, лаҳзаҳои умеду нигаронӣ ва дигаргуниҳои зиёди таърихи кишварро аз сар гузаронидааст. Аз ҳамин ҷост, ки вақте сухан аз сулҳу оромӣ, ваҳдати миллӣ ва сарнавишти Тоҷикистон меравад, андешаҳои ӯ аз таҷрибаи як умри пур аз хотира сарчашма мегиранд.
Дар остонаи Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ин модари куҳансол мехоҳад эҳсоси қалби худро баён намояд. Ӯ бо лаҳни самимии модарона аз шахсияти Президенти кишвар, муносибати гарм нисбат ба модарон ва орзуҳои худ барои ояндаи Ватан сухан мегӯяд.

“Ман 91 сол умр дидам. Дар ин умри дароз шодиву нишот, рӯзҳои душвор ва лаҳзаҳои фаромӯшнашавандаи зиндагиро дидам. Муйи сарам сафед шудааст, вале меҳри модарӣ дар қалбам ҳамеша ҷавон аст. Ман Эмомалӣ Раҳмонро фарзанди худ мехонам. Ин суханро аз самими қалб мегӯям. Вақте ӯ низ маро модар мегӯяд, дар қалбам эҳсоси гарму фараҳбахше пайдо мешавад. Зеро барои ҳар модар эҳтироми фарзанд ва қадршиносии меҳри модарона арзиши бузург дорад.

Модар ҳамеша барои фарзандаш некӣ мехоҳад. Ман низ ҳамчун модар барои ӯ саломатии бардавом, умри дароз ва сарбаландии аз имрӯз беҳтару бештарро мехоҳам. Орзу дорам, ки тамоми фарзандони Тоҷикистон дар фазои сулҳу оромӣ зиндагӣ кунанд, ҷавонон соҳиби илму дониш шаванд ва Ватани азизи мо рӯз аз рӯз ободтару зеботар гардад.

Ман рӯзҳои зиёдеро аз сар гузаронидаам. Аз таҷрибаи зиндагӣ медонам, ки сулҳ неъмати бузург аст. Вақте дар хонадон оромӣ бошад, модар бо дили осуда фарзандашро интизор мешавад. Вақте дар кишвар сулҳ бошад, ҳар як модар бо умед ба фардо менигарад.

Дар ин рӯзҳои ид мехоҳам ба тамоми мардуми Тоҷикистон дуои нек кунам. Бигзор, дар ҳар хонадон хандаи кӯдакон баланд бошад, модарон ғами фарзанд набинанд, ҷавонон ба қуллаҳои баланди илму маърифат бирасанд ва Тоҷикистони азизи мо ҳамеша осуда бошад.

Ба фарзанди худ - Ҷаноби Олӣ низ дуои модарона дорам. Худованд ҳифзашон кунад”, - бо муҳаббат иброз дошт ин модар.
Ҳангоми суҳбат ин модари нуронӣ аз нахустин мулоқоташ бо Пешвои миллат ёдовар шуда, баъдан як-як тамоми суҳбату вохӯриҳои худро бо Президенти кишвар ба ёд овард. Изҳор медорад, ки барояш мояи ифтихор аст, ки Роҳбари давлат ӯро бо як ҷаҳон самимият модар мехонад ва иброз медорад, ки то ҷон дар бадан дорад, ба хотири дидору мулоқот бо ин фарзанди некноми миллату модари тоҷик ҳамеша омодааст, ки шодиву нишот кунад.

Холаи Холбӣ аз он изҳори хушнудӣ намуданд, ки соли равон пас аз ифтитоҳи Боғи Дуои модар дар шаҳри Хоруғ, ки бахшида ба 35-умин солгарди Истиқлоли давлатӣ бунёд гардида буд, Роҳбари давлат аз ҳолашон пурсон шуда, барои табобат ба шаҳри Душанбе рафтан тавсия доданд. Ӯ гуфт: “Чун аз даҳони мубораки Роҳбари давлат бароям амр шуд, ман ҳам бе дудилагӣ таклифи Президентро қабул намудам ва барои табобат ба пойтахти азизамон сафар кардам. Гарчанде бори аввал ба шаҳри Душанбе сафар карда бошам ҳам, зебоӣ, созандагиву бунёдкорӣ ва шукуфоии Душанбеи нозанин моро қаноатманд намуда, бори дигар ба шоҳкориҳои фарзонафарзанди давлат Эмомалӣ Раҳмон аҳсану офарин хондам”.

- Бо дастури Сарвари давлат маро ба беморхона бурданд ва ҳар он чизе, ки баҳри беҳбудии вазъи саломатӣ бароямон карданд, ҳама аз ҷониби шахсияти бузурги таърихӣ Эмомалӣ Раҳмон, яъне фарзанд барои модар буд.

Дар ин дармонгоҳ кулли роҳбарон ба аёдатамон омада, ҳамарӯза аз ҳоли мо пурсон шуданд. Ва бо як эҳтиром гуфтанд: модари азиз мо дар хизмати Шумо ҳастем, ба ин беморхона танҳо ба хабаргирии шумо омадем.

Лаҳзаҳое, ки дар шаҳри Душанбе дар беморхона қарор доштам, муҳаббату самимияти халқи тоҷикро баръало эҳсос намудам, ки чӣ қадар мардуми бо ҳам дӯсту бародар ҳастем”, - бо самимият ёдовар шуданд модари гиромӣ.

Модари Холбӣ гуфтанд: “Пас аз мураххас шудан аз беморхона, аз ҳар як гӯшаву канори пойтахти азизамон дидан кардам, ки ин ҳам ғамхории Пешвои миллат бароям буд, то ки як модари солдидаи кӯҳистонӣ аз ободиву шукуфоии марказ дидан намояд”.

Дар фароварди суҳбат модари 91-солаи кӯҳистонӣ бори дигар барои сулҳу субот, оромии кишвари азизамон Тоҷикистон дуо намуда, барои Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон комёбиҳои беназирро таманно намуданд.


Кишвари АМИРШО, “ҶТ”

Эзоҳи худро нависед



Рамзҳо дар расм