(Ба пешвози 35-умин солгарди Истиқлоли давлатӣ ва 29-солагии Ваҳдати миллӣ)

Истиқлолияти давлатӣ ва озодӣ барои мо неъматҳои муқаддастарин ва бузургтарин мебошанд, ки тамоми дастовардҳои мо аз онҳо вобастаанд.
Эмомалӣ Раҳмон

Мардуми тамаддунофари тоҷик дар давоми таърихи беш аз ҳазорсола дар роҳи расидан ба давлатдории худ, ҳифзу ҳимояи нангу номуси миллӣ рӯзгори пур аз барору нобарориҳо, ба даст овардану аз даст доданҳоро сипарӣ кардааст. Дар давоми ин таърихи тулонӣ, аз замони соҳибдавлат шудани Сомониён то расидан ба Истиқлоли давлатӣ, ки беҳтарин ҳадяи таърихӣ буд, фарзандони диловари халқи тоҷик барои ҳастии миллат, забону фарҳанги он, ба даст гирифтани тақдиру сарнавишти халқ талошу ҷонбозиҳои бемисл кардаанд. Агар аз ҳамин зовия ба тақдирномаи халқамон нигарем, бузургтарин дастоварди миллати мо дар поёни асри гузашта, истиқрори сулҳи поянда дар Тоҷикистон буд.

Ба таърихи гузаштаи халқамон назар кунем, маълум мегардад, ки халқи тоҷик се давраи ҳодисаҳои бузурги таърихиро аз сар гузаронидааст. Якум он ки дар қарни IХ баъди ҷорӣ шудани дини ислом дар сарзамини Мовароуннаҳру Хуросон муддати дусад сол мубориза барои арабишавии қавми порсигӯ идома ёфт. Дар давраи хонадони Сомониён бо амирону роҳбарони некхойи худ тавонистанд, ки ин сарзамини паҳноварро соҳиби намоянд. Ҳукуматдории бобарори давлати Сомониён боиси он гардид, ки номи тоҷик ва фарҳангу тамаддуни мо-тоҷикон то имрӯз боқӣ монад.

Давраи ҳодисаи дувуми тақдирсозу сарнавиштсоз барои миллати тоҷик ин баъд аз ғалабаи инқилоби Октябр ва бунёди давлати абарқудрати Иттиҳоди Шуравӣ буд, ки дар оғозу анҷоми он низ давлату миллати тоҷик ба мушкилиҳои зиёде рӯ ба рӯ шуд. Дар ин давра низ шахсиятҳои бузург ба монанди устод Садриддин Айнӣ, Бобоҷон Ғафуров, Нусратулло Махсум, Шириншоҳ Шоҳтемур ва афроди бонангу номуси дигаре рӯи кор омаданд, ки онҳо бо фидокориҳои худ тавонистанд, ки муаррифгар ва ҳомии ин миллати соҳибтамаддун бошанд.

Баъд аз пошхӯрии Иттиҳоди Шуравӣ бо вуҷуди ба даст овардани Истиқлолият, таҳдиди парокандагӣ ва нестшавии миллати тоҷик шуруъ шуд, ки ин давра нисбатан гаронтар ва мудҳиштар буд. Дар ибтидои Истиқлол гурӯҳе бо истифода аз имону мазҳаб ва эътиқоди исломии мардум ва гурӯҳи дигаре бо баҳонаи бунёди давлати демократӣ мардумро бар зидди якдигар барангехтанд. Хуллас, низоми сиёсии бебунёд ва роҳбарияти раҳгумзадаи он давра барои пеши роҳи ҷанги шаҳрвандиро гирифтан, коре карда натавонистанд. Дар лаҳзаҳои хатарноку ҳассос, ки киштии миллат дар баҳри пурталотуми сиёсат дар ҳолати ғарқшавӣ қарор дошт, касе ҷасорату далерӣ надошт, ки сарварии ин кишварро ба дӯши худ бигирад.

Ҷанг қашшоқӣ меорад. Бинобар ин, дар ин давра сарватҳои дохилии кишвар ғорат гардиданд, шаҳру рустаҳо хароб гардиданд, як қисм аҳолӣ гуреза шуда, барои панаҳ бардан ба дигар кишварҳо рафтанд, аз тарафи ҳамдигар бародарон қатл мегардиданд, садҳо садоҳои оҳу нолаи ҷонгудози модарон дили мардеро ба танг овард, ки дар сиришташ меҳру шавқати инсонӣ ва эҳтирому арҷгузорӣ нисбат ба сарзамини аҷдодӣ нуҳуфта буд. Ин марди шариф, ки зодаи насли шарифи тоҷик буд, бо дуои шарафманди модари тоҷик ҷон дар кафи даст вориди саҳнаи сиёсии Тоҷикистон гардид. Ин марди ҷавон дар ҷаҳон бо номи накуяш - Эмомалӣ Раҳмон машҳур гашт. Ӯ ба ҳайси сардафтари таърихи навини миллати тоҷик чун бузургону пешвоёни дигар дар рӯзи нахустини по бар арсаи роҳбарӣ ниҳодан, ба мардуми тоҷик бо хитобаи “Ман ба шумо сулҳ меорам!” муроҷиат намуд ва киштии бишкастаи миллатро ба соҳил расонд.

Чуноне, ки шоир Мирзо Файзалӣ гуфтааст:

Оҳу афғони дили мо ба фалакҳо бирасид,
Он Худои ҳамадон тавбаи моро бишунид.
Қасри “Арбоб”-у ба ҳам омадану ваҳдату сулҳ,
Аз ҳамон қаср яке нуру зиё гашт падид.
Гуфт Эмомалӣ Раҳмон сари минбар суханаш:
“Ба шумо сулҳ биёрам!” Шафақи субҳ дамид.
Халқ дар киштии бишкаста ба тӯфон мерафт,
Аз ҳамон ҳарфу садо боди муродаш бивазид.
Қисмати халқу ватансахт ба дасташ бигирифт,
Шукр, ин киштии бишкаста ба соҳил бирасид.
Ба ҳам аз даъвати ӯ ҷамъи парешон омад,
Инчунин сулҳ ба таърих ягон халқ надид.

Гуфтани “Ман ба шумо сулҳ меорам”-и Сарвари кишвар сухани ҳикматноке буд, ки зери ин хитобаи тақдирсоз тамоми хотираи таърихии миллати тоҷик, дирӯзу имрӯз ва ояндаи дурахшони давлату миллат нуҳуфта буд.

Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аз қадамҳои нахустинаш худро даҳҳо маротиба исбот сохта, бо ҳамгироии мардуми кишвар ба эҷоди давлати тозабунёд шарафёб гашт. Имрӯз ҳар як тоҷик аз он ифтихор менамояд, ки соҳиби ватани озод ва давлати мустақил аст. Халқи тоҷик бо сарварии Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бори дигар собит сохт, ки тоҷикон миллати воҳид, соҳибтамаддун ва дорои забони фасеҳу равон мебошанд.

Инак, 35 сол аст, ки Ватани мо, Тоҷикистони соҳибистиқлол бо ибтикори Сарвари муаззами хеш бо умед ба фардои хуб дилпурона пеш меравад. Қайд кардан зарур аст, ки Роҳбари давлат ҳанӯз аз рӯзҳои аввали соҳибистиқлолии кишвар дар радифи дигар соҳаҳо ба Қӯшунҳои сарҳадӣ, тайёр намудани сарҳадбонони оянда дар Донишкадаи сарҳадӣ ва Гимназияи ҳарбии ҚС КДАМ Ҷумҳурии Тоҷикистон таваҷуҳи зиёд доранд. Маҳз соҳибистиқлолии давлат ва ғамхории Пешвои он Эмомалӣ Раҳмон буд, ки Қӯшунҳои сарҳадӣ сипари боэътимоди сарҳади мамлакат гаштааст ва маблағҳои буҷа бо истифода аз хурдтарин имконият ба рушди Қӯшанҳои сарҳадӣ ва таълиму тарбияи ҷавонон дар муассисаҳои таълимӣ равона гардидаанд.

Марзбонони тоҷик маҳорату малакаи касбии хешро баланд бардошта, ҳар фармону супориши Президенти кишвар, Сарфармондеҳи Олии Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмонро сармашқи кори худ қарор дода, ба муваффақиятҳои назаррас комёб гардидаанд.

Аз рӯзҳои аввали таъсиси Қӯшунҳои сарҳадӣ Ҳукумати кишвар бо Сарварии муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон масъалаи таълиму тарбияи мутахассисони миллии соҳаи марзбониро дар мадди аввали барномаи кори худ гузоштаанд. Аз ин лиҳоз, ҳоло дар кишварамон Донишкадаи сарҳадӣ ва Муассисаи таълимии давлати Гимназияи ҳарбии Қӯшунҳои сарҳадӣ “Ворисони Куруши Кабир” амал карда истодаанд, ки ҳар сол кадрҳои болаёқат ба воя расонда мешаванд. Айни замон тарбияи худшиносии миллӣ, ифтихори ватандории ҷавонон ва махсусан хонандагони мактабҳои миёна, донишҷӯён ва хазматчиёни ҳарбӣ дар замони муосир, ки нооромиҳо ҷаҳонро фаро гирифтааст, яке аз масъалаҳои муҳим мебошад.

Аз ин лиҳоз, роҳбарияти Муассисаи таълимии давлатии Гимназияи ҳарбии Қӯшунҳои сарҳадии КДАМ ҶТ “Ворисони Куруши Кабир” ба ин масъала диққати махсус медиҳанд. Аз ҷониби роҳбарияти Қӯшунҳои сарҳадӣ ва Гимназияи ҳарбӣ баҳри ноил гардидан ба ин ҳадафҳо заминаҳои мусоиди меъёриву ҳуқуқӣ фароҳам оварда шудааст. Гимназияи ҳарбӣ бо сардории полковник Султон Раҳмон баҳри дарёфти роҳҳои беҳтару муассиртарини баланд бардоштани тарбияи ҳарбию ватанпарастии ҳайати шахсии афсарону прапоршикҳо ва курсантон, таблиғи ғояҳои ифтихори миллии онҳо пайваста талошҳо менамояд. Роҳбарияти гимназия дар якҷоягӣ бо афсарону омӯзгорон кӯшиш ба харҷ медиҳанд, ки дар қалби ҳар як курсант ва дигар ҳайати шахсӣ ватандӯстиву ватанпарварӣ, муҳаббат ба диёри ҷоноҷонамон маскан гирад.

Дар ҳолате, ки сифати тарбияи ҳайати шахсӣ баланд мегардад, фаъолияти хизматии онҳо ва донишомӯзии курсантон ташаккул меёбад. Бо ин мақсад дар байни афсарону прапоршикҳо ва курсантон омӯзондан ва таблиғ намудани муҳаббат ба Ватан, эҳтирому риояи Конститутсияи мамлакат ва қонунҳои ҷории он, эҳтиром ба арзишҳои илмию маънавӣ ва таърихӣ, муҳофизати халқу Ватан ва табиати диёр, эҳтиром ба давлати соҳибистиқлоли хеш ва роҳбари он, истиқболи ҷашнҳои Ваҳдати миллӣ, Истиқлоли давлатӣ ҷавҳари аслии худшиносии миллӣ ва ифтихори ватандорист.

Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ифтихори ҳар тоҷику тоҷикистонист. Дар таърихи башар кам нафаре ёфт мешавад, ки чун муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон нисбати миллату давлати хеш ба ин андоза дилсӯзу ғамхор бошанд. Бо шукргузорӣ аз соҳибистиқлолии кишвар талош меварзем, ки дар корҳои рӯзмара саҳмгузор бошем. Чуноне, ки шоир фармудааст:

Ба ин марди Худо, эй халқи ман, шукрона бояд кард,
Дуои давлату ҷонаш ба ҳар як хона бояд кард.
Ҳама умр эътирофи хизматаш мардона бояд кард,
Ба роҳи сулҳ рафта, зиндагӣ аҳлона бояд кард.
Дигар такрори он айёми шум асло набояд кард,
Ватан обод бо ин роҳбари фарзона бояд кард.

Саидмаҳсудин САФАРАЛИЕВ,
полковники мустаъфӣ, мушовири
Гимназияи ҳарбии ҚС КДАМ ҶТ