Парвиз аз хурдсолӣ ба сохтану чизе офаридан бисёр майл дошт. Пас аз дарс ба хона баргашта, ашёҳои гуногуни ҷамъовардаашро парешон намуда, дар пайи сохтани ҳар гуна асбобҳо мешуд. Маҳсули дасти худро дида, ҳисси ифтихоре вуҷудашро фаро мегирифт.


Парвиз Ҷамолов, 15 марти соли 1995 ба дунё омадааст. Ҳоло донишҷӯи Донишгоҳи техникии Тоҷикистон ба номи Муҳаммад Осимӣ мебошад.
“Пас аз ҷустуҷӯ ва мушоҳидаҳои зиёд ба сохтани аробачаи маъюбӣ комёб гардидам. Худро бисёр хушҳол меҳисобам, ки чунин корро ба анҷом расонидаму ба олами илму техника ворид гардидам”, – гуфт зимни суҳбат Парвиз Ҷамолов.    

Аробачаи маъюбӣ воситаи ҳаракат барои одамони имконияташон маҳдуд ва маъюбоне, ки қобилияти озодона нишастан доранд, мебошад.  
Тарзи фаъолияти он чунин аст: Бо бардоштани тугмачаи дар поёни курсӣ буда, аробача ба кор даромада омода мешавад. Барои ба ҳаракат даровардан фишангчаи дар тарафи дасти чап бударо фаъол менамоем. Барои идораи он дар тарафи рости аробача чамбараки механикӣ насб карда шудааст, ки тарзи идоракунии ароба аз ҷониби истифодабаранда осон мегардад. Ҷиҳати фарқкунандаи ин аробача аз дигар аробачаҳои то ин дам сохташуда дар ҳамин аст.

Тавсифи техникии аробачаи маъюбӣ чунин аст:
Суръат – 20 км/соат;
Вазнбардорӣ – 85 кг;
Андозаи бар – 1100 мм (110см);
Андозаи дарозӣ – 1250 мм (125см);
Баландӣ – 600 мм (60 см);
Қувваи батарея (аккумулятор) – 50 км.

Дар оянда мехоҳад, ки ихтироаш дорои патент гардад ва дар истеҳсолот ба роҳ монда шавад. Инчунин чанд идеяи дигаре дорад, ки болои онҳо кор карда истодааст. Ҳамчун ҷавони даврони соҳибистиқлол мехоҳад, бо навовариҳои хеш саҳми худро дар рушди илму техника гузорад.

Беҳрӯз ХОЛМУРОДОВ, “ҶТ”