ҶАҲОН
Душанбе 13 Июл 2026 01:16
Чанде пеш Тоҷикистон боз ҳамчун кишвари ташаббускор дар ҳалли масъалаҳои мубрами ҷаҳон шинохта шуд. 25 июн Маҷмаи Умумии Созмони Милали Муттаҳид қатъномаи махсусро аз рӯи пешниҳоди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон зери унвони “Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда” қабул намуд. Тибқи ин пешниҳод ҳамчунин Маҷмаи Умумии Созмони Миллали Муттаҳид солҳои 2027-2036-ро ҳамчун Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда эълон намуд. Гуфта мешавад, ки ҳадафҳои асосии даҳсола мусоидат ба таҳкими сулҳ, ташвиқи муколама ва мусолиҳа, дастгирии таомул миёни наслҳо, аз ҷумла кӯдакон, ҷавонон ва пиронсолон, бо назардошти ниёзҳо ва манфиатҳои наслҳои оянда дар таҳияи сиёсат ва равандҳои қабули қарорҳо мебошанд.
Вобаста ба ин ташаббуси Тоҷикистон ва нақши он дар таҳкими сулҳи ҷаҳон суҳбате анҷом додем бо сиёсатшинос Шералӣ Ризоён.
- Қабули қатъномаи СММ таҳти унвони “Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда” дар солҳои 2027-2036 барои сиёсати байналмилалӣ чӣ аҳамият дошта метавонад?
- Ҷомеаи ҷаҳонӣ имрӯзҳо дар паҳнои гуногун бо ҷанг, бесуботӣ ва низоҳо рӯ ба рӯ асту аз онҳо осеб мебинад. Дар чунин шароит қабули чунин як қатънома барои фарогир гардидани фарҳанги сулҳ, зиндагии осоишта ва сулҳсозӣ маънои рамзӣ дорад. Сиёсати ҷаҳонӣ давраи ҳассосро паси сар мекунад ва агар бесуботии пойдору доманадоре шакл бигирад, газанди он ба тамоми кишварҳо мерасад. Паёмадҳои ҷангу бесуботии панҷ соли охир аллакай ба кишварҳои гуногун ба таври назаррас таъсир расонидааст. Чун дар паҳнои гетӣ тақсимгардӣ ба ҷиноҳҳои оштинопазир, корбурди абзорҳои иқтисодӣ барои маҷбурсозӣ, густариши сохтусози ривоятҳо барои аҳримансозии ҳарифон, ҳамчунин, поймол гардидани ҳуқуқи байналмилалу дахолату ҳамла ба кишварҳои алоҳидаи худсолор дида мешавад. Бо назардошти ин омилҳо ва сенарияҳои эҳтимолии манфии дигаргунии сиёсати ҷаҳонӣ, қабули қатъномаи “Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда”-и СММ дар солҳои 2027-2036 аҳамияти вижаро доро аст.
- Қабули ин Қатънома ба шароите рост омадааст, ки дар минтақаҳои гуногуни сайёра мардум қурбонии ҷангу низоҳо гаштаанд. Чаро Тоҷикистон ба ин масъала дахл намуд?
- Барои Тоҷикистон мавзӯи сулҳ ва пешрафти босуботи ҷомеаи ҷаҳонӣ аз се нигоҳ барҷаста аст:
Нахуст, Тоҷикистон кишварест, ки ҷанги таҳмилии шаҳрвандиро паси сар кард ва модели сулҳсозии худро офарид. Аз рӯйи арзёбиҳои мақомдорони баландпояи вақти СММ таҷрибаи сулҳи тоҷикон дар ҷаҳон назир надорад ва аз камтарин ҷангҳои шаҳрвандӣ аст, ки ҷонибҳои он ба хотири сулҳ ва осоиштагии мардум рӯй ба ваҳдати миллӣ оварданд.
Дуюм, Тоҷикистон якҷо бо Қирғизистон ва Ӯзбекистон ҳалли мусолиҳатомези масъалаи марзиро ба вуҷуд овард ва баҳси доманадори беш аз садсоларо поён дод. Анҷоми мавзӯи марзии Тоҷикистону Қирғизистон, ки бо имзои созишномаҳо дар шаҳри Бишкек ниҳоӣ шуд ва ҳамчунин, имзои Эъломияи дӯстии абадӣ дар Хуҷанд (ҳарду моҳи марти соли 2025 ба даст омаданд) шароити комилан дигарро дар водии Фарғона эҷод кард. Беш аз се даҳаи охир дар арзёбиҳои коршиносони кишварҳои гуногун эҳтимоли ҳаллуфасли мавзӯи марзӣ миёни Тоҷикистон ва Қирғизистон, ҳамчунин, миёни Тоҷикистон ва Ӯзбекистон ғайриимкон дониста мешуд. Аз ин рӯ, Тоҷикистон якҷо бо кишварҳои ҳамсоя модели ҳалли масъалаи марзиро эҷод кард, ки асл ва руҳияи он барои поёни баҳсҳои марзӣ дар саросари ҷаҳон метавонанд корбурд шаванд.
Сеюм, дар сиёсати усулии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мавзуи сулҳ ва суботи пойдор дар кишвар, минтақа ва ҷаҳон аҳамияти вижа дорад. Ду паҳлуи онро дар боло овардем. Сабаби дигараш ҷуғрофиёи ҷойгиршавии Тоҷикистон аст, ки бо кишвар ва минтақаҳои осебпазир аз нигоҳи таъмини суботу амният ё ҳаммарз аст ё ҳамсояи девордармиён мебошад. Аз ин рӯ, пойдории сулҳ дар паҳнои ҷойгиршавӣ ва минтақаҳои перомунӣ барои Тоҷикистон аҳамияти фавқуллода муҳим дорад ва ин талошу ташаббуси Пешвои миллат барои таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда посухгӯ ба манфиатҳои миллии кишвар аст.
- Тоҷикистон ҳамчун кишвари ташаббускор дар татбиқи ин Даҳсола амалисозии кадом ҳадаф ва масъулиятро бояд ба дӯш гирад?
- Тоҷикистон дар замони амали ин даҳсола якҷо бо кишварҳои дигари узви СММ корҳои ташкилӣ, барҷастасозӣ ва иттилорасониро ба анҷом расонида метавонад. Муҳимтарини онҳо мизбонии конфронсҳои сатҳи баланд дар Душанбе аст, ки ба эҳтимоли қавӣ дар соли оғоз, нисф ва поёни ин даҳсола дар пойтахти кишвар баргузор мешаванд. Ҳамчунин, дар гӯшаҳои гуногуни ҷаҳон нишасту дидорҳо барои расонидан ба сулҳ ё сулҳсозӣ барпо мегарданд, ки дар кори онҳо роҳбарияти олӣ ё намояндагони кишвар ширкат мекунанд.
Барҷастасозии сулҳ ва пешрафти пойдор, ба вижа дар муҳити перомунӣ барои Тоҷикистон аҳамияти фавқуллода муҳим дорад. Чун агар Эрону Амрико ба сулҳи пойдор даст ёбанд; сарнавишти Кашмир миёни Ҳиндустону Покистон ҳаллуфасл гардад; дар Афғонистон ҳукумати машруъ сари кор ояд ва муносибатҳо бо ин кишвар бар асоси ҳусни нияти неки ҳаммарзӣ пеш раванд, ҷанг миёни Русия ва Укроин поён ёбад ва ғайра – барои Тоҷикистон фурсатҳои нав эҷод мегарданд. Аз ин рӯ, суботи пойдор дар муҳити перомунӣ барои кишвар барои роҳандозии лоиҳаҳои нави транзитӣ, ҳамкориҳои иқтисодӣ ва расидан ба манфиатҳои миллӣ аҳамияти усулӣ доранд.
- Ин қатънома барои мавқеи байналмилалии Тоҷикистон чӣ нақш дорад? Яъне он метавонад кишвари моро ҳамчун давлати ташаббускор дар масъалаҳои сулҳ ва амният бештар муаррифӣ намояд?
- Ҷонибдории ин ташаббуси Тоҷикистон аз сӯйи ҷомеаи ҷаҳонӣ ва қабули қатъномаи вижа аз ҷониби СММ аллакай тасвири мусбати байналмилалии кишварро рӯйи кор овардааст. Бо истифода аз ин фурсат, барои бештар шиносоӣ гардидани Тоҷикистон ҳамчун кишвари ташаббускор дар масъалаҳои сулҳ ва амният рӯйи даст гирифтани ин иқдомҳо ба манфиатҳои миллӣ посухгӯ мебошад.
Якум, тавре дар боло зикр шуд, Тоҷикистон дорои модели худии сулҳсозӣ ва таҷрибаи берунрафт аз ҷанги шаҳрвандӣ аст. Беш аз ду даҳа дар кишвар даъватҳо барои таъсиси маркази омӯзиши сулҳи тоҷикон ба назар мерасанд. Қабули қатъномаи “Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда” аз сӯйи СММ фурсати муносибро барои рӯйи кор овардани “Маркази байналмилалии пажӯҳишии сулҳи Душанбе” ба унвони як андешакадаи соҳавӣ фароҳам кардааст. Агар чунин як андешакада таъсис ёбад, пажӯҳишҳои таҷрибӣ барои барҷастасозии таҷрибаи сулҳи тоҷикон ва ҳамчунин, рӯйкарду равишҳои поёни низоҳо дар саросари ҷаҳонро таҳия кунад, Тоҷикистонро ба унвони кишвари ташаббускори ин даҳсола бештар шиносоӣ мекунад. Аз ҳама муҳим, ин андешакада барои соҳибӣ кардани таҷрибаи миллии сулҳсозӣ шароит меофарад ва Душанберо ба макони баргузории ҳамоишҳои муҳим дар бораи сулҳ ва сулҳсозӣ табдил медиҳад. Ин иқдом барои густариши тасвири мусбати Тоҷикистон дар арсаи ҷаҳонӣ низ таъсир дорад ва ба унвони як абзори муҳими дипломатияи фарҳангию инсонии кишвар хидмат мекунад.
Дуюм, имрӯзҳо дар саросари ҷаҳон низоҳои гуногуни марзӣ ба назар мерасанд, ки кишварҳои ворид ба раванд ва минтақаҳои перомунии онҳоро нигарон кардаанд. Модели ҳалли мавзуи марзӣ дар водии Фарғона як падидаи беназири солҳои охир дар паҳнои Авруосиё аст ва дорои механизми осонфаҳму осониҷро мебошад. Аз ҳама муҳим, чистии минтақии он бо имзои Эъломияи дӯстии абадӣ дар Хуҷанд аз сӯйи роҳбарони Тоҷикистон, Қирғизистон ва Ӯзбекистон падидор гардид, саҳифаи нави муносибатҳо дар водии Фарғона боз кард ва сароғози равандҳои имрӯз дар ин паҳно шуд. Ҳамчунин, чистии хатару таҳдидҳои минтақаӣ дар ҷуғрофиёи Осиёи Марказиро дигаргун кард, ки ҷойгоҳи вижаи Тоҷикистон ва ҳамсояҳоро дар сохтусози таҷрибаи қобили корбурд дар сатҳи ҷаҳон шиносоӣ мекунад. Аз ин рӯ, бо ба назар гирифтани макони имзои созишномаҳои сеҷониба ва Эъломияи дӯстии абадӣ таъсиси “Маркази пажӯҳиши масъалаҳои марзии Хуҷанд” дар шаҳри Хуҷанд барои соҳибӣ кардани таҷрибаи худӣ мувофиқи мақсад мебошад. Агар ин андешакада пажӯҳишҳои таҷрибӣ ва баргузории ҳамоишҳои гуногуни илмию коршиносиро ба роҳ монад, бидуни шубҳа ба абзори муҳими дипломатияи фарҳангию инсонии кишвар табдил меёбад. Ҳамзамон, барои ташаккули тасвири мусбати Тоҷикистон дар давраи амали “Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда” хидмат мекунад.
- Ба андешаи шумо, дар татбиқи ҳадафу вазифаҳои ин Даҳсола кадом мушкилот метавонад пеш ояд?
- Пешбинии равшани мушкилоте, ки дар давраи татбиқи ин даҳсола метавонад рӯйи кор ояд, кори мушкил мебошад. Чун сиёсати ҷаҳонӣ ва равандҳои байналмилалӣ дар ҳолати ноустувор қарор доранд, хеле тез чистии худро дигар мекунанд. Гумони ғолиб ин буда метавонад, ки дар арсаи ҷаҳонӣ ҷангу низоҳои нав сар мезананд ва эҳтимоли коҳиши танишу бесуботиҳо хеле кам аст. Аз ин дидгоҳ, фалсафаи эъломи “Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда” дар солҳои 2027-2036 аз оғози амал то поён муҳим боқӣ мемонад ва ба эҳтимоли қавӣ аҳамияти худро барои солҳои пас аз 2036 низ ҳифз мекунад.
Сайёраи ҚИЁМИДДИН,
“ҶТ”
Вобаста ба ин ташаббуси Тоҷикистон ва нақши он дар таҳкими сулҳи ҷаҳон суҳбате анҷом додем бо сиёсатшинос Шералӣ Ризоён.
- Қабули қатъномаи СММ таҳти унвони “Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда” дар солҳои 2027-2036 барои сиёсати байналмилалӣ чӣ аҳамият дошта метавонад?
- Ҷомеаи ҷаҳонӣ имрӯзҳо дар паҳнои гуногун бо ҷанг, бесуботӣ ва низоҳо рӯ ба рӯ асту аз онҳо осеб мебинад. Дар чунин шароит қабули чунин як қатънома барои фарогир гардидани фарҳанги сулҳ, зиндагии осоишта ва сулҳсозӣ маънои рамзӣ дорад. Сиёсати ҷаҳонӣ давраи ҳассосро паси сар мекунад ва агар бесуботии пойдору доманадоре шакл бигирад, газанди он ба тамоми кишварҳо мерасад. Паёмадҳои ҷангу бесуботии панҷ соли охир аллакай ба кишварҳои гуногун ба таври назаррас таъсир расонидааст. Чун дар паҳнои гетӣ тақсимгардӣ ба ҷиноҳҳои оштинопазир, корбурди абзорҳои иқтисодӣ барои маҷбурсозӣ, густариши сохтусози ривоятҳо барои аҳримансозии ҳарифон, ҳамчунин, поймол гардидани ҳуқуқи байналмилалу дахолату ҳамла ба кишварҳои алоҳидаи худсолор дида мешавад. Бо назардошти ин омилҳо ва сенарияҳои эҳтимолии манфии дигаргунии сиёсати ҷаҳонӣ, қабули қатъномаи “Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда”-и СММ дар солҳои 2027-2036 аҳамияти вижаро доро аст.
- Қабули ин Қатънома ба шароите рост омадааст, ки дар минтақаҳои гуногуни сайёра мардум қурбонии ҷангу низоҳо гаштаанд. Чаро Тоҷикистон ба ин масъала дахл намуд?
- Барои Тоҷикистон мавзӯи сулҳ ва пешрафти босуботи ҷомеаи ҷаҳонӣ аз се нигоҳ барҷаста аст:
Нахуст, Тоҷикистон кишварест, ки ҷанги таҳмилии шаҳрвандиро паси сар кард ва модели сулҳсозии худро офарид. Аз рӯйи арзёбиҳои мақомдорони баландпояи вақти СММ таҷрибаи сулҳи тоҷикон дар ҷаҳон назир надорад ва аз камтарин ҷангҳои шаҳрвандӣ аст, ки ҷонибҳои он ба хотири сулҳ ва осоиштагии мардум рӯй ба ваҳдати миллӣ оварданд.
Дуюм, Тоҷикистон якҷо бо Қирғизистон ва Ӯзбекистон ҳалли мусолиҳатомези масъалаи марзиро ба вуҷуд овард ва баҳси доманадори беш аз садсоларо поён дод. Анҷоми мавзӯи марзии Тоҷикистону Қирғизистон, ки бо имзои созишномаҳо дар шаҳри Бишкек ниҳоӣ шуд ва ҳамчунин, имзои Эъломияи дӯстии абадӣ дар Хуҷанд (ҳарду моҳи марти соли 2025 ба даст омаданд) шароити комилан дигарро дар водии Фарғона эҷод кард. Беш аз се даҳаи охир дар арзёбиҳои коршиносони кишварҳои гуногун эҳтимоли ҳаллуфасли мавзӯи марзӣ миёни Тоҷикистон ва Қирғизистон, ҳамчунин, миёни Тоҷикистон ва Ӯзбекистон ғайриимкон дониста мешуд. Аз ин рӯ, Тоҷикистон якҷо бо кишварҳои ҳамсоя модели ҳалли масъалаи марзиро эҷод кард, ки асл ва руҳияи он барои поёни баҳсҳои марзӣ дар саросари ҷаҳон метавонанд корбурд шаванд.
Сеюм, дар сиёсати усулии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мавзуи сулҳ ва суботи пойдор дар кишвар, минтақа ва ҷаҳон аҳамияти вижа дорад. Ду паҳлуи онро дар боло овардем. Сабаби дигараш ҷуғрофиёи ҷойгиршавии Тоҷикистон аст, ки бо кишвар ва минтақаҳои осебпазир аз нигоҳи таъмини суботу амният ё ҳаммарз аст ё ҳамсояи девордармиён мебошад. Аз ин рӯ, пойдории сулҳ дар паҳнои ҷойгиршавӣ ва минтақаҳои перомунӣ барои Тоҷикистон аҳамияти фавқуллода муҳим дорад ва ин талошу ташаббуси Пешвои миллат барои таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда посухгӯ ба манфиатҳои миллии кишвар аст.
- Тоҷикистон ҳамчун кишвари ташаббускор дар татбиқи ин Даҳсола амалисозии кадом ҳадаф ва масъулиятро бояд ба дӯш гирад?
- Тоҷикистон дар замони амали ин даҳсола якҷо бо кишварҳои дигари узви СММ корҳои ташкилӣ, барҷастасозӣ ва иттилорасониро ба анҷом расонида метавонад. Муҳимтарини онҳо мизбонии конфронсҳои сатҳи баланд дар Душанбе аст, ки ба эҳтимоли қавӣ дар соли оғоз, нисф ва поёни ин даҳсола дар пойтахти кишвар баргузор мешаванд. Ҳамчунин, дар гӯшаҳои гуногуни ҷаҳон нишасту дидорҳо барои расонидан ба сулҳ ё сулҳсозӣ барпо мегарданд, ки дар кори онҳо роҳбарияти олӣ ё намояндагони кишвар ширкат мекунанд.
Барҷастасозии сулҳ ва пешрафти пойдор, ба вижа дар муҳити перомунӣ барои Тоҷикистон аҳамияти фавқуллода муҳим дорад. Чун агар Эрону Амрико ба сулҳи пойдор даст ёбанд; сарнавишти Кашмир миёни Ҳиндустону Покистон ҳаллуфасл гардад; дар Афғонистон ҳукумати машруъ сари кор ояд ва муносибатҳо бо ин кишвар бар асоси ҳусни нияти неки ҳаммарзӣ пеш раванд, ҷанг миёни Русия ва Укроин поён ёбад ва ғайра – барои Тоҷикистон фурсатҳои нав эҷод мегарданд. Аз ин рӯ, суботи пойдор дар муҳити перомунӣ барои кишвар барои роҳандозии лоиҳаҳои нави транзитӣ, ҳамкориҳои иқтисодӣ ва расидан ба манфиатҳои миллӣ аҳамияти усулӣ доранд.
- Ин қатънома барои мавқеи байналмилалии Тоҷикистон чӣ нақш дорад? Яъне он метавонад кишвари моро ҳамчун давлати ташаббускор дар масъалаҳои сулҳ ва амният бештар муаррифӣ намояд?
- Ҷонибдории ин ташаббуси Тоҷикистон аз сӯйи ҷомеаи ҷаҳонӣ ва қабули қатъномаи вижа аз ҷониби СММ аллакай тасвири мусбати байналмилалии кишварро рӯйи кор овардааст. Бо истифода аз ин фурсат, барои бештар шиносоӣ гардидани Тоҷикистон ҳамчун кишвари ташаббускор дар масъалаҳои сулҳ ва амният рӯйи даст гирифтани ин иқдомҳо ба манфиатҳои миллӣ посухгӯ мебошад.
Якум, тавре дар боло зикр шуд, Тоҷикистон дорои модели худии сулҳсозӣ ва таҷрибаи берунрафт аз ҷанги шаҳрвандӣ аст. Беш аз ду даҳа дар кишвар даъватҳо барои таъсиси маркази омӯзиши сулҳи тоҷикон ба назар мерасанд. Қабули қатъномаи “Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда” аз сӯйи СММ фурсати муносибро барои рӯйи кор овардани “Маркази байналмилалии пажӯҳишии сулҳи Душанбе” ба унвони як андешакадаи соҳавӣ фароҳам кардааст. Агар чунин як андешакада таъсис ёбад, пажӯҳишҳои таҷрибӣ барои барҷастасозии таҷрибаи сулҳи тоҷикон ва ҳамчунин, рӯйкарду равишҳои поёни низоҳо дар саросари ҷаҳонро таҳия кунад, Тоҷикистонро ба унвони кишвари ташаббускори ин даҳсола бештар шиносоӣ мекунад. Аз ҳама муҳим, ин андешакада барои соҳибӣ кардани таҷрибаи миллии сулҳсозӣ шароит меофарад ва Душанберо ба макони баргузории ҳамоишҳои муҳим дар бораи сулҳ ва сулҳсозӣ табдил медиҳад. Ин иқдом барои густариши тасвири мусбати Тоҷикистон дар арсаи ҷаҳонӣ низ таъсир дорад ва ба унвони як абзори муҳими дипломатияи фарҳангию инсонии кишвар хидмат мекунад.
Дуюм, имрӯзҳо дар саросари ҷаҳон низоҳои гуногуни марзӣ ба назар мерасанд, ки кишварҳои ворид ба раванд ва минтақаҳои перомунии онҳоро нигарон кардаанд. Модели ҳалли мавзуи марзӣ дар водии Фарғона як падидаи беназири солҳои охир дар паҳнои Авруосиё аст ва дорои механизми осонфаҳму осониҷро мебошад. Аз ҳама муҳим, чистии минтақии он бо имзои Эъломияи дӯстии абадӣ дар Хуҷанд аз сӯйи роҳбарони Тоҷикистон, Қирғизистон ва Ӯзбекистон падидор гардид, саҳифаи нави муносибатҳо дар водии Фарғона боз кард ва сароғози равандҳои имрӯз дар ин паҳно шуд. Ҳамчунин, чистии хатару таҳдидҳои минтақаӣ дар ҷуғрофиёи Осиёи Марказиро дигаргун кард, ки ҷойгоҳи вижаи Тоҷикистон ва ҳамсояҳоро дар сохтусози таҷрибаи қобили корбурд дар сатҳи ҷаҳон шиносоӣ мекунад. Аз ин рӯ, бо ба назар гирифтани макони имзои созишномаҳои сеҷониба ва Эъломияи дӯстии абадӣ таъсиси “Маркази пажӯҳиши масъалаҳои марзии Хуҷанд” дар шаҳри Хуҷанд барои соҳибӣ кардани таҷрибаи худӣ мувофиқи мақсад мебошад. Агар ин андешакада пажӯҳишҳои таҷрибӣ ва баргузории ҳамоишҳои гуногуни илмию коршиносиро ба роҳ монад, бидуни шубҳа ба абзори муҳими дипломатияи фарҳангию инсонии кишвар табдил меёбад. Ҳамзамон, барои ташаккули тасвири мусбати Тоҷикистон дар давраи амали “Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда” хидмат мекунад.
- Ба андешаи шумо, дар татбиқи ҳадафу вазифаҳои ин Даҳсола кадом мушкилот метавонад пеш ояд?
- Пешбинии равшани мушкилоте, ки дар давраи татбиқи ин даҳсола метавонад рӯйи кор ояд, кори мушкил мебошад. Чун сиёсати ҷаҳонӣ ва равандҳои байналмилалӣ дар ҳолати ноустувор қарор доранд, хеле тез чистии худро дигар мекунанд. Гумони ғолиб ин буда метавонад, ки дар арсаи ҷаҳонӣ ҷангу низоҳои нав сар мезананд ва эҳтимоли коҳиши танишу бесуботиҳо хеле кам аст. Аз ин дидгоҳ, фалсафаи эъломи “Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда” дар солҳои 2027-2036 аз оғози амал то поён муҳим боқӣ мемонад ва ба эҳтимоли қавӣ аҳамияти худро барои солҳои пас аз 2036 низ ҳифз мекунад.
Сайёраи ҚИЁМИДДИН,
“ҶТ”
Хабарҳои дигар
Рӯзнома
Эзоҳи худро нависед